تکرار معنوی و تاثیر آن در انسجام متن مطالعه موردی: دعاهای مفاتیح الجنان

دعاهای به جا مانده از ائمه معصوم(ع)، در شمار متونی با خصوصیت های متعددند، که از ویژگی های دینی، اخلاقی، اجتماعی و-در این مقاله به طور خاص- ادبی نیز بهرمنده هستند. ازدیگرسو، با توجه به اینکه متون دعایی از دامنه وسیعی برخوردارند، تاکنون پژوهش های مختلف انجام شده به همه جوانب آن دست نیافته اند؛ زیرا زمانی که یک پژوهشگر، زاویه ای از این متون را روشن می سازد، تازه درمی یابد که زوایای مختلفی از آنها پنهان مانده وشناسایی نشده است. از این رو پژوهش حاضر سعی کرده تا در این زمینه گامی برداشته و بخشی از معانی پنهان و مفاهیم ناپیدای آن را در حد توان آشکار کند. این پژوهش به تکنیک تکرار پرداخته است ولی نه بر اساس پژوهش های انجام شده در این زمینه، بلکه بر اساس موارد وگونه هایی که از آن غفلت شده است، مانند تکرار معنوی که از نظر ظاهر و در نگاه اول تکرار به شمار نمی آید. در این پژوهش تلاش شده است تا دامنه بررسی به بخش معنایی ومحتوایی وتا ابتدای بخش زیارات محدود شود تا فرایند پژوهش ناقص انجام نپذیرد. کاری که در این پژوهش انجام گرفته این است که تعریف مناسبی از عنوان های اصلی و زیرعنوان ها ارائه شده وسپس با روش توصیفی وتحلیلی، نمونه هایی که بیشترین ارتباط را با بدنه پژوهش داشته اند، انتخاب وبررسی شده اند. مهم ترین نتیجه به دست آمده در پژوهش این است که ائمه معصوم(ع) اغلب از این دو نوع تکنیک تکرار برای تحکیم وتقویت ارتباط بین بندهای دعا و سپس بین دعا کننده و خداوند استفاده نموده اند.

کلیدواژه ها:

الادعیه ، مفاتیح الجنان ، التکرار ، الدلاله ، المضمون