اثرات بافر و عصاره های گیاهی بر فراسنجههای تجزیه پذیری، تولید گاز و قابلیت هضم گوسفند زل

این پژوهش با هدف بررسی افزودن سدیم بی کربنات دو درصد و عصاره های گیاهی (آویشن (Thymus vulgaris L.)، سیر (Allium sativum L.) و اکالیپتوس (Eucalyptus globulus Labill.)) بر فراسنجه های تجزیه پذیری شکمبهای ، تولید گاز و قابلیت هضم در گوسفندهای زل در قالب طرح کاملا تصادفی انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل: ۱- سدیم بی کربنات دو درصد (بدون عصاره)؛ ۲- سدیم بی کربنات دو درصد بهعلاوه عصاره آویشن (۴۰۰ میلی گرم در کیلوگرم ماده خشک جیره)؛ ۳) سدیم بی کربنات دو درصد بهعلاوه عصاره سیر (۳۰۰ میلی گرم در کیلوگرم ماده خشک جیره) و ۴- سدیم بی کربنات دو درصد بهعلاوه عصاره اکالیپتوس (۱۵۰ میلی گرم در کیلوگرم ماده خشک جیره) بودند. ظرفیت تولید گاز با روش آزمایشگاهی و تعیین فراسنجههای تجزیهپذیری با روش کیسههای نایلونی انجام شد. برای تعیین قابلیت هضم، از روش نشانگر داخلی خاکستر نامحلول در اسید استفاده گردید. نتایج نشان داد که پتانسیل تولید گاز و گاز تولیدی در ۹۶ ساعت در تیمار حاوی عصاره اکالیپتوس نسبت به سایر تیمارهای آزمایشی بهطور معنیداری بالاتر بود. قابلیت هضم ماده آلی، انرژی قابل متابولیسم و غلظت اسیدهای چرب فرار کوتاه زنجیر در تیمار حاوی عصاره اکالیپتوس و شاهد نسبت به تیمار حاوی عصاره آویشن بهطور معنیداری بیشتر بود. بخش سریع تجزیه ماده خشک در تیمار حاوی عصاره اکالیپتوس نسبت به تیمارهای حاوی عصاره آویشن و سیر بهطور معنیداری افزایش یافت. قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی در تمامی تیمارهای حاوی عصاره گیاهی نسبت به شاهد بهطور معنیداری افرایش یافت. بهطور کلی، استفاده از عصاره اکالیپتوس بهعلاوه سدیم بی کربنات می تواند به عنوان گزینه ای موثرتر برای بهبود فرآیند تخمیر شکمبه و افزایش بهره وری غذایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تخمیر شکمبهای ، سدیم بی کربنات ، عصاره اکالیپتوس ، عصاره آویشن ، عصاره سیر