فهم تجارب فضای زیسته سالمندان با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری

هدف پژوهش: فضای زیسته سالمندان به عنوان فضای احساس شده ای از تجارب روانشناختی، جامعه شناختی و غیره است که به نوعی تاثیرگذار بر کنش های آتی آنان محسوب می شود، به همین خاطر هدف از تحقیق حاضر، شناسایی وضعیت فضای زیسته در بین سالمندان شهر تبریز بود. روش پژوهش: روش تحقیق مورد استفاده در این پژوهش کیفی و از نوع پدیدارشناسی تفسیری بوده و به منظور جمع آوری داده ها، ابزار مصاحبه نیمه ساخت یافته با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند با تعداد نمونه ۱۵ نفر از سالمندان شهر تبریز و با لحاظ قاعده اشباع اجرا شده است. همچنین در احراز قابلیت اعتبار یافته های تحقیق حاصل از مصاحبه ها، تکنیک تثلیث، و نیز تکنیک کسب اطلاعات دقیق موازی و ارائه ی تحلیل های داده ای و نتایج آن به متخصصان مدنظر بوده است. یافته ها: نتایج این تحقیق نشان داد ابعاد مختلف فردی، ساختاری، اجتماعی، مذهبی و روانشناختی همچون داشتن امید، احساس خوشبختی، احساس تنهایی و طرد شدگی و نیز نحوه رفتار با سالمندان بایستی به عنوان پیش نیازهای سالمندی مورد توجه قرار گیرند. بررسی ها نشان می دهد که ۴۰ درصد پاسخگویان متاثر از شرایط موجود بوده، اما سعی دارند زندگی در دوران سالمندی را با شادی و شعف سپری بکنند. نتیجه گیری: سالمندی یکی از دوره های زندگی محسوب شده و هرکس به اقتضاء زمان این دوره را تجربه خواهد کرد. اما واقعیت این است که بیشتر افراد توان سازگاری با تغییرات این دوره از زندگی را نداشته و نمیتوانند خود را با آن سازگار بکنند. ۹ مضمون اصلی احساس سالمند بودن، شرایط روحی سالمندان، احساس اندوه و ناراحتی، احساس خوشبختی، وضعیت خواب، احساس تنهایی، احساس موفقیت در زندگی، رفتار خانواده با سالمندان، رفتار مردم با سالمندان مهمترین مقولات اثر گذار در این زمینه اند

کلیدواژه ها:

فضای زیسته ، سالمندی موفق ، سالمندان شهر تبریز ، احساس خوشبختی ، پدیدارشناسی تفسیری