چارچوب رویه های زمینه ای حسابداری سرمایه طبیعی و بازتاب تاثیر آن بر تمایل شرکت ها به گزارشگری پایداری

پژوهش حاضر به بررسی نقش حسابداری سرمایه طبیعی در ارتقای گزارشگری پایداری شرکت ها می پردازد. با توجه به افزایش اهمیت ارزش گذاری منابع طبیعی و لحاظ کردن ملاحظات زیست محیطی در نظام های حسابداری، این مطالعه با هدف ارائه یک مدل داده بنیاد در حوزه حسابداری سرمایه طبیعی انجام شده است. روش پژوهش آمیخته (کیفی–کمی) بوده و در بخش کیفی، از مصاحبه های عمیق با ۱۴ نفر از خبرگان دانشگاهی و حرفه ای استفاده شده است. نتایج این بخش با رویکرد نظریه داده بنیاد به شناسایی ابعاد مختلف حسابداری سرمایه طبیعی انجامید که شامل ۳ مقوله اصلی، ۹ مولفه محوری و ۸۸ مضمون مفهومی بود. سپس با بهره گیری از روش دلفی، اعتبار و پایایی این مولفه ها تایید و پرسشنامه ای برای سنجش آن ها طراحی شد. در بخش کمی، داده های حاصل از ۳۹۳ نفر از مدیران و کارشناسان شرکت های بورسی تحلیل گردید. آزمون فرضیه ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که حسابداری سرمایه طبیعی تاثیر مثبت و معناداری بر تمایل شرکت ها به گزارشگری پایداری دارد. در مجموع، تقویت نهادهای مرتبط، توسعه چارچوب های حسابداری و افزایش مشارکت ذی نفعان می تواند به بهبود شفافیت و مسئولیت پذیری سازمان ها کمک کند.

کلیدواژه ها:

Natural capital accounting ، Accounting frameworks ، Legal requirements ، Sustainability reporting ، حسابداری سرمایه طبیعی ، چارچوب های حسابداری ، الزامات قانونی ، گزارشگری پایداری