بررسی ارتباط بین سرمایه روانشناختی، اشتیاق تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی با عملکرد تحصیلی

این مقاله که با هدف بررسی نقش سرمایه روانشناختی، اشتیاق تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی با عملکرد تحصیلی صورت گرفته و به روش توصیفی و کتابخانه ای می باشد. در واقع یادگیری پایه رفتار انسانی را بنا می‎دهد و فرایندی که پیوسته در جریان زندگی انسان و در هر مرحله از رشد الزامی می‎باشد. موجودیت و بقای هر فرهنگ به توانایی اعضای جدید آن برای یادگیری انواع مهارت‎ها، هنجارهای رفتاری، باورها و غیره وابسته است. در واقع پیشرفت تحصیلی فرایندی است که می‎توان آن را نتیجه یادگیری انسان دانست و منظور از پیشرفت تحصیلی موفقیت در امر تحصیل است که می‎توان به مهارت در امر خاص، مهارت در بخشی از دانش منجر شود. عملکرد تحصیلی و عوامل موثر بر آن نیز به عنوان یکی از متغیر های محوری و اساسی در آموزش و پرورش همواره مورد توجه محققان و روان شناسان تربیتی بوده است. در واقع، می توان گفت عملکرد تحصیلی دانش‎آموزان، سهم عظیمی از پژوهش های موجود در زمینه روان شناسی تربیتی را به خود اختصاص داده است. تعاریف گوناگونی از عملکرد تحصیلی وجود دارد. همواره در محیط های آموزشی با دانش‎آموزانی برخورد میشود که از لحاظ استعداد، توانایی و امکانات یادگیری شبیه به هم هستند، اما در زمینه عملکرد تحصیلی اختلاف چشمگیری در آنها مشاهده می شود. در مقابل، تعدادی از افراد با دارا بودن استعداد معمولی، پشتکار و عملکرد بالایی را نشان می‎دهند. این دلیل گویای آن است که در امر آموزش و یادگیری علاوه بر ویژگی‎های فردی اعم از هوش و استعداد و توانایی ها، عامل دیگری به عنوان کلید ترقی وجود دارد. در واقع نظام های آموزشی همواره در جستجوی عواملی هستند که بر عملکرد تحصیلی دانشجویان اثر می گذارند و پیشرفت تحصیلی نسل جدید را تضمین می کنند. از جمله متغیرهایی که در ارتباط با عملکرد تحصیلی در این مقاله مورد بررسی قرار گرفته؛ و ارتباط آنها با عملکرد تحصیلی مورد توجه است، نقش سرمایه روانشناختی، اشتیاق تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی است.