بررسی تاثیر دوسوتوانی سازمانی بر عملکرد کسب و کار با نقش میانجی انعطاف پذیری استراتژیک در شرکت های کوچک و متوسط شهر مشهد

برای نیل به اهداف سازمانی، یکی از مهم ترین ابزارها در محیط های پیچیده و متغیر، انعطاف پذیری استراتژیک است. انعطاف استراتژیک به قابلیت سازمان در پاسخ به تغییرات محیطی اشاره دارد. پژوهش حاضر در پی بررسی اثر دوسوتوانی سازمانی بر عملکرد با نقش میانجی انعطاف پذیری استراتژیک در شرکت های کوچک و متوسط مشهد است. برای این منظور با اتخاذ روش تحقیق کمی و پیمایشی، از پرسشنامه کافتزوپولوس و همکاران(۲۰۲۳) استفاده شد. روایی به روش تحلیل عاملی و روایی محتوا و پایایی به روش آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت. جامعه آماری شامل مدیران شرکت های کوچک و متوسط بودند که تعداد آنها نامعلوم و روش نمونه گیری غیرتصادفی دردسترس بود. جهت تعیین حجم نمونه از روش سرانگشتی استفاده شد. تعداد نمونه های لازم معادل ۵ تا ۱۵ برابر تعداد گویه های پرسشنامه است که حداقل تعداد نمونه مورد نیاز برای جمع آوری داده ها ۱۰۰ پرسشنامه بود. از ۱۲۰ پرسشنامه قابل قبول برای تحلیل داده ها استفاده و تحلیل داده ها در قالب پی ال اس انجام شد. نتایج نشان داد که دوسوتوانی هم از جنبه اکتشاف و هم از جنبه بهره برداری بر متغیرهای انعطاف پذیری استراتژیک و عملکرد کسب و کار تاثیر معنادار داشتند. انعطاف پذیری کسب و کار نیز بر عملکرد کسب و کار اثرگذار شناخته شد. اثر میانجی انعطاف پذیری استراتژیک در رابطه دوسوتوانی و عملکرد نیز مورد تایید قرار گرفت. نتایج کلی نشان می دهد که دوسوتوانی از طریق توان سازمان برای پاسخگویی به الزامات و تغییرات محیطی، رویکردی مطمئن جهت ارتقای عملکرد سازمان ها محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

دوسوتوانی استراتژیک ، عملکرد کسب و کار ، انعطاف پذیری استراتژیک ، شرکت های کوچک و متوسط