تاثیر فعالیت های بدنی دوران کودکی و نوجوانی بر سلامت و کیفیت زندگی در سالمندی: مروری سیستماتیک

اهداف: سالمندی با تغییرات جسمانی، شناختی و اجتماعی همراه است و ارتقای کیفیت زندگی در این مرحله اهمیت ویژه ای دارد. فعالیت های بدنی در دوران کودکی و نوجوانی می تواند به عنوان یک عامل قابل تغییر، نقش مهمی در پیشگیری از بیماری های مزمن و ارتقای کیفیت سالمندی ایفا کند. هدف این مطالعه مرور نظام مند، بررسی تاثیر فعالیت های بدنی دوران کودکی و نوجوانی بر سلامت و کیفیت زندگی در دوران سالمندی بود. مواد و روش ها: این پژوهش مطابق دستورالعمل های PRISMA ۲۰۲۰ انجام شد. جستجوی جامع در پایگاه های بین المللی و داخلی طی سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ صورت گرفت. کلیدواژه های فارسی و انگلیسی مرتبط ترکیب شدند. پس از وارد کردن نتایج در نرم افزار مدیریت منابع، موارد تکراری حذف شد و غربالگری عنوان و چکیده توسط دو پژوهشگر مستقل انجام گرفت. یافته ها: از مجموع ۲۳۲۵ مقاله شناسایی شده، پس از غربالگری و اعمال معیارهای ورود و خروج، ۴۹ مطالعه واجد شرایط وارد تحلیل نهایی شدند؛ که شامل ۲۴ مطالعه با پیامدهای جسمانی، ۱۵ مطالعه با پیامدهای شناختی–روانی، و ۱۰ مطالعه با پیامدهای اجتماعی–کیفیت زندگی. نتیجه گیری: ورزش در دوران کودکی و نوجوانی نه تنها یک فعالیت تفریحی یا آموزشی، بلکه یک سرمایه گذاری بلندمدت برای ارتقای سلامت جسمانی، روانی و اجتماعی در سالمندی است. طراحی و اجرای برنامه های ورزشی پایدار و متناسب با شرایط فرهنگی–اجتماعی می تواند به عنوان یک سیاست موثر در ارتقای کیفیت زندگی سالمندان و کاهش بار بیماری های مزمن در آینده مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی ، کیفیت زندگی ، دوران کودکی ، دوران سالمندی.