مقایسه رفتارهای سلامت جویانه در زنان و مردان یائسه

جنسیت می تواند تفاوت های قابل توجهی در رفتارهای سلامت جویانه در زنان و مردان یائسه ایجاد کند و موجب تفاوت در نگرش ها، اولویت ها و روش های مراقبت از سلامت فرد شود. بنابراین، پژوهش حاضر، با هدف مقایسه رفتارهای سلامت جویانه در زنان و مردان یائسه انجام شد. این مطالعه از نوع مقایسه ای بوده و جامعه آماری آن، شامل تمامی زنان و مردان یائسه مراجعه کننده به مراکز بهداشت شهر قزوین در نیمه دوم سال ۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۴۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و پس از حذف ۳۰ داده پرت، در نهایت ۳۷۰ نفر (۱۸۹ زن و ۱۸۱ مرد) در تحلیل نهایی باقی ماندند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس سنجش علائم یائسگی، پرسشنامه استاندارد خودارزیابی نشانگان آندروپوز مردان ایرانی و مقیاس رفتارهای محافظت کننده/مراقبت کننده سلامت استفاده شد. روایی ابزارها به ترتیب از طریق شاخص های CVI و CVR برای مقیاس اول، روایی همگرا، واگرا و ملاکی برای پرسشنامه دوم و روایی همگرا برای مقیاس سوم، تایید شد و پایایی آن ها بر اساس روش آلفای کرونباخ به ترتیب ۰٫۸۲، ۰٫۹۱ و ۰٫۸۳ به دست آمد. در نهایت نیز، داده ها از طریق آزمون تی مستقل و با استفاده نرم افزار SPSS۲۷ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میانگین رفتارهای سلامت جویانه در زنان و مردان یائسه تفاوت معناداری دارد (۰٫۰۰۱سلامت جویانه بیشتری نشان می دهند (تفاوت میانگین ها = ۷٫۸). علاوه بر این، عدد مجذور اتا نشان داد که حدود ۸ درصد از واریانس رفتارهای سلامت جویانه ناشی از تفاوت های جنسیتی است و بدین ترتیب، جنسیت بخشی از تفاوت های مربوط به رفتارهای سلامت جویانه را توضیح می دهد. چرا که با توجه به نتیجه پژوهش، زنان یائسه در مقایسه با مردان یائسه، از سطح بالاتری از رفتارهای سلامت جویانه فعال برخوردارند و جنسیت، می تواند نقش تعیین کننده ای در تفاوت الگوهای مراقبت و ارتقای سلامت در دوران یائسگی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

رفتار ، زنان و مردان یائسه ، سلامت جویانه