رابطه بین ویژگی های روان پریشی و ابعاد همدلی دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین ویژگی های روان پریشی و ابعاد همدلی در بین دانشجویان حکیم سبزواری انجام شده است. پژوهش انجام شده از نوع توصیفی-همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه ۱۰۰۰۰ نفر دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بودند. انتخاب افراد با روش نمونه گیری تصادفی ساده انجام شد. با توجه به حجم جامعه اندازه نمونه طبق جدول مورگان ۳۷۰ نفر تعیین شد. برای گردآوری داده ها از دو پرسشنامه استاندارد اولی پرسشنامه خودسنجی ویژگی های روان پریشی (PSQ) و دومی پرسشنامه ابعاد همدلی (ترکیبی از QCAE و IRI) استفاده شد. پایایی این پرسشنامه ها با استفاده از آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۷۲ و ۰.۸۵ به دست آمد. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق نرم افزار SPSS انجام گرفت. در این تحقیق ۱۳۰ پرسشنامه به صورت آنلاین پخش گردید و مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که وضعیت هر دو متغیر در جامعه دانشجویی مورد مطالعه مطلوب است؛ و بین ویژگی های روان پریشی و ابعاد همدلی رابطه منفی و معنادار، اما ضعیفی وجود دارد. همچنین تحلیل رگرسیون یک طرفه نشان داد که همدلی به تنهایی پیش بین معناداری برای ویژگی های روان پریشی نیست و عوامل دیگری از جمله تنظیم هیجان، عملکرد اجرایی و عوامل محیطی در این زمینه نقش دارد. به همین دلیل پیشنهاد می شود در برنامه های پیشگیرانه و آموزشی در محیط های دانشگاهی آموزش همدلی دنبال شود و برای شناسایی افراد در معرض خطر ابزارهای تخصصی تری به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

ابعاد همدلی ، دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری ، ویژگی های روان پریشی