نقش عوامل حفاظت کننده فردی و کژکارکردی خانواده در پیش بینی اضطراب فراگیر دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش عوامل حفاظت کننده فردی و کژکارکردی خانواده در پیش بینی اضطراب فراگیر دانشجویان انجام پذیرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی، از نظر هدف کاربردی و به لحاظ اجرا میدانی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشکده علوم انسانی دانشگاه گلستان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. روش نمونه گیری بصورت خوشه ای تصادفی و حجم نمونه ۲۹۰ نفر بود. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر (اسپیتزر و همکاران، ۱۹۹۶)، پرسشنامه عوامل حفاظت کننده فردی (اسپیتزر و فیلیپس، ۱۹۹۷) و پرسشنامه کژکارکردی خانواده (بلالی و عابدی، ۱۳۹۵) بود. داده های با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد بین اختلال اضطراب فراگیر و عوامل محافظت کننده فردی رابطه منفی معنادار وجود دارد (P=۰/۰۱). همچنین بین اختلال اضطراب فراگیر و کژکارکردی خانواده رابطه منفی معناداری وجود دارد (P=۰/۰۵). نتایج رگرسیون نیز بیانگر آن بود عوامل محافظت کننده فردی و کژکارکردی خانواده می توانند تا حدودی اختلال اضطراب فراگیر را پیش بینی نمایند. و این نتیجه حاصل شده است که کژکارکردهای خانواده و عوامل محافظت کننده فردی ضعیف از جمله متغیرهای مهم در شکل گیری، افزایش و یا عود اختلال اضطراب فراگیر هستند.

کلیدواژه ها:

عوامل حفاظت فردی ، کژکارکردی خانواده ، اضطراب فراگیر ، دانشجویان