مقایسه میزان تحمل پریشانی، رضایت جنسی و مهارت های ارتباطی در زوجین سازگار و ناسازگار

زمینه: ازدواج و تشکیل خانواده جزء اساسی ترین رویدادهایی است که انسان در طی مراحل رشد خود به جهت توجه به نیازهای جسمانی و عاطفی دست به آن می زند. حال پژوهش حاضر به مقایسه میزان تحمل پریشانی، رضایت جنسی و مهارت های ارتباطی در زوجین سازگار و ناسازگار می پردازد. روش: پژوهش حاضر کمی، کاربردی و از نوع پژوهش علی-مقایسه ای بوده و جامعه آماری آن شامل زوجین مراجعه کننده به کلینیک های روانشناختی حامی پویان شهرستان کرمانشاه در سال ۱۴۰۴ بود. در ابتدا از میان زوجین با نمونه گیری هدفمند تعداد ۴۰ زوج که در پرسشنامه سازگاری زناشویی اسپانیر نمره بالاتر از ۱۰۰ و ۴۰ زوج با نمره پایین تر، در دو گروه قرار گرفته و سپس به شیوه تصادفی ۳۰ زوج سازگار و ۳۰ زوج ناسازگار انتخاب شدند و پس از همتاسازی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. شرکت کنندگان پرسشنامه های رضایت جنسی لارسون(۱۹۹۸) تحمل پریشانی سیمونز و گاهر(۲۰۰۵) و مهارت های ارتباطی کویین دام(۲۰۰۴) را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس چندمتغیری در نرم افزار spss تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که در بحث تحمل پریشانی هیجانی بین زوجین سازگار و ناسازگار در مولفه های تحمل پریشانی هیجانی، جذب شدن هیجانات منفی و تنظیم جهت تسکین هیجانات منفی تفاوت معناداری وجود داشته و فقط خرده مقیاس برآورد ذهنی پریشانی عدم تفاوت معنادار را در دو گروه نشان می دهد. بین مولفه های رضایت جنسی شامل تمایل به داشتن روابط جنسی، سازگاری جنسی، نگرش جنسی و کیفیت زندگی جنسی بین دو گروه زوجین سازگار و ناسازگار تفاوت معناداری وجود داشت و در نهایت از نظر مولفه های مهارت ارتباطی یعنی توانایی دریافت و ارسال پیام، کنترل عاطفی، مهارت گوش دادن و ارتباط توام با قاطعیت تفاوت معناداری وجود داشته و عدم تفاوت معنادار در مولفه بینش داشتن نسبت به فرآیند ارتباط در بین زوجین دو گروه مشاهده شد. نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش حاضر ذکر این مورد الزامی است که رضایت پایین از ارتباط جنسی، مهارت های ارتباطی ضعیف و تحمل پریشانی پایین نسبت به مشکلات و هیجانات جزء عواملی هستند که ناسازگاری زوجین در ارتباط زناشویی آنها را سبب می شوند و لزوم آموزش به زوجین در قالب کارگاه های آموزشی و برگزاری جلسات زوج درمانی تحت رویکردهای روان درمانی متفاوت می تواند در بهبود و سازگاری ارتباط زوجین موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

تحمل پریشانی ، رضایت جنسی ، سازگاری زناشویی ، مهارت ارتباطی