نقش زبان شناختی در مشاوره پیشگیرانه مدرسه: مروری نظام مند بر پیامدهای دوزبانگی در سلامت روان و سازگاری تحصیلی دانش آموزان

زبان به عنوان بنیان اساسی فرایندهای شناختی، معناپردازی و تعامل اجتماعی، نقش محوری در مشاوره پیشگیرانه مدرسه ایفا می کند. در بافت های آموزشی دوزبانه، زبان نه تنها ابزار ارتباط، بلکه سازنده تجربه های روان شناختی، تحصیلی و هویتی دانش آموزان است. هدف این مقاله، ارائه یک مرور نظام مند بر مبانی نظری و یافته های مبتنی بر کتاب های علمی معتبر درباره نقش زبان شناختی و دوزبانگی در سلامت روان و سازگاری تحصیلی دانش آموزان و دلالت های آن برای مشاوره پیشگیرانه مدرسه است. بدین منظور، آثار نظری و تحلیلی منتشرشده در قالب کتاب ها و فصل های علمی مرتبط با روان شناسی شناختی، زبان شناسی، مشاوره مدرسه و آموزش دوزبانه، با رویکردی نظام مند مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. نتایج این مرور نشان می دهد دوزبانگی، در صورت برخورداری از حمایت آموزشی و مداخلات مشاوره ای حساس به زبان و فرهنگ، می تواند با تقویت کارکردهای اجرایی، افزایش انعطاف پذیری شناختی، ارتقای تنظیم هیجانی و بهبود سازگاری تحصیلی همراه باشد. در مقابل، نادیده گرفتن زبان مادری و ابعاد شناختی زبان در محیط مدرسه و فرایندهای مشاوره ای، ممکن است به بروز تعارض هویتی، کاهش احساس شایستگی تحصیلی و افزایش آسیب پذیری روانی منجر شود. در مجموع، یافته های این مقاله بر ضرورت بهره گیری از رویکردهای مشاوره پیشگیرانه مبتنی بر زبان شناختی تاکید دارد و نشان می دهد توجه آگاهانه به دوزبانگی می تواند به عنوان عاملی محافظتی در ارتقای سلامت روان و سازگاری تحصیلی دانش آموزان عمل کند.

کلیدواژه ها:

زبان شناختی ، دوزبانگی ، مشاوره پیشگیرانه مدرسه ، سلامت روان دانش آموزان ، سازگاری تحصیلی