نقش معنای زندگی و اعتیاد به شبکه های اجتماعی در پیش بینی فرسودگی تحصیلی با نقش میانجی تنظیم هیجان در دانشجویان

مسئله اصلی این پژوهش، بررسی سازوکار ارتباط میان «معنای زندگی» و «اعتیاد به شبکه های اجتماعی» با «فرسودگی تحصیلی» و نقش میانجی «دشواری در تنظیم هیجان» در میان دانشجویان است. هدف آن بود که مشخص شود معنای زندگی و اعتیاد شبکه ای تا چه اندازه قادرند فرسودگی تحصیلی را پیش بینی کنند و آیا تنظیم هیجان، مسیر اثرگذاری این متغیرها را توضیح می دهد. روش پژوهش توصیفی–همبستگی بود و داده ها از ۲۵۰ دانشجوی دانشگاه های شیراز با استفاده از چهار ابزار استاندارد شامل پرسشنامه معنای زندگی MLQ، پرسشنامه اعتیاد به شبکه های اجتماعی BSMAS، پرسشنامه فرسودگی تحصیلی MBI-SS و پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان DERS گردآوری شد. تحلیل داده ها با SPSS برای آمار توصیفی و آزمون های مقدماتی و با SmartPLS (PLS-SEM) و AMOS برای ارزیابی مدل ساختاری، برازش، و آزمون میانجی گری انجام گرفت. یافته ها نشان داد که مدل مفهومی پژوهش توانست بخش قابل توجهی از واریانس فرسودگی تحصیلی را تبیین کند و دشواری در تنظیم هیجان به عنوان یک میانجی محوری عمل کرد. معنای زندگی بالاتر با کاهش فرسودگی تحصیلی همراه بود و این رابطه عمدتا از طریق بهبود تنظیم هیجان توضیح داده شد. در مقابل، اعتیاد بیشتر به شبکه های اجتماعی با افزایش فرسودگی مرتبط بود و دشواری در تنظیم هیجان، بخشی از این اثر را انتقال می داد. بر اساس نتایج، ضعف تنظیم هیجان حلقه ی ارتباطی مهمی است که هم پیامدهای منفی اعتیاد شبکه ای و هم تاثیرات مثبت معنای زندگی را بر فرسودگی تحصیلی شکل می دهد. در نهایت، شاخص های روایی و پایایی سازه ها نشان دادند که ابزارهای اندازه گیری از کیفیت و دقت مناسبی برخوردار بودند.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به شبکه های اجتماعی ، تنظیم هیجان ، فرسودگی تحصیلی ، معنای زندگی