تقویت سازه های بتنی و فلزی با استفاده از ژاکت فولادی

زلزله یکی از پدیده های مخرب طبیعی با قدرت تخریبی بالا است که همواره خسارات جانی و مالی زیادی را به جا گذاشته است که در این خصوص کشور ایران به عنوان یکی از کشورهای لرزه خیز جهان، به کرات دچار خسارات ناشی از این پدیده گردیده است. بالطبع خطر وقوع زلزله های شدید در کنار ضعف طراحی و محاسباتی و اجرایی سازه ها و نیز تغییر در ضوابط آیین نامه ای (آیین نامه های قدیمی معمولا براساس ضرایب ایمنی پایین طراحی شده اند که با توجه به تعداد زیاد این سازه ها، جایگزین کردن آن ها با سازه های جدید فاقد توجیه اقتصادی بوده و از نظر اجرایی غیرعملی می باشد.)، بهره برداری غیراصولی، حوادث طبیعی و یا خستگی مصالح و... همگی باعث می شود که ارزیابی لرزه ای ساختمان های موجود و نیز بهسازی و مقاوم سازی آن ها ضروری باشد. مضافا اینکه امروزه به دلیل هزینه های بالای ساخت و ساز، گزینه مقاوم سازی و تقویت ساختمان های موجود بیش از پیش مطرح می باشد که این مساله به ویژه در کشورهایی که سطح درآمد پایین و میزان تورم بالاست؛ اهمیت بیشتری دارد. این مقاله با رویکردی علمی به بررسی فلسفه اجرای ژاکت فولادی، روش های مختلف اجرا، تحلیل رفتار سازه ای، مرور سوابق پژوهشی داخلی و بین المللی، و مقایسه با سایر روش های مقاوم سازی می پردازد. نتایج نشان می دهد که ژاکت فولادی ضمن حفظ ابعاد و وزن سازه، ظرفیت باربری، شکل پذیری و مقاومت لرزه ای را به طور قابل توجهی افزایش می دهد و در پروژه های مقاوم سازی شهری، به ویژه در ستون های آسیب دیده یا ضعیف، کاربرد گسترده ای دارد.

کلیدواژه ها:

ژاکت فولادی ، مقاوم سازی لرزه ای ، ستون بتن آرمه ، محصورشدگی ، شکل پذیری