بررسی رابطه اضطراب امتحان با عملکرد تحصیلی دانش آموزان

اضطراب امتحان یکی از رایج ترین اختلالات روانی‑تربیتی در محیط های آموزشی است که می تواند کارایی تحصیلی دانش آموزان را به طور جدی تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین اضطراب امتحان و عملکرد تحصیلی در جامعه دانش آموزی انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی‑همبستگی بوده و نمونه ای متشکل از ۳۸۰ دانش آموز از مدارس مختلف شهر تبریز با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اضطراب امتحان اسپیلبرگر و معدل تحصیلی به عنوان شاخص عملکرد بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین اضطراب امتحان و عملکرد تحصیلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد؛ بدین معنا که با افزایش سطح اضطراب، عملکرد تحصیلی به طور معنی داری کاهش می یابد. همچنین مولفه شناختی اضطراب (نگرانی) نسبت به مولفه هیجانی (هیجان پذیری) تاثیر بیشتری بر افت عملکرد دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز حاکی از آن بود که اضطراب امتحان توانایی پیش بینی عملکرد تحصیلی را دارد. بر اساس یافته ها، ضرورت دارد نظام های آموزشی با شناسایی دانش آموزان مضطرب و ارائه مداخلات مناسب، از پیامدهای منفی اضطراب امتحان بر پیشرفت تحصیلی بکاهند.

کلیدواژه ها:

اضطراب امتحان ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموز ، نگرانی ، هیجان پذیری