تحلیل جایگاه تالاب شادگان در اکوتوریسم جنوب غرب ایران

تالاب شادگان به عنوان یکی از مهم ترین تالاب های بین المللی ایران و ثبت شده در کنوانسیون رامسر، نقش اساسی در پایداری زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی جنوب غرب کشور ایفا می کند. در دهه های اخیر، فشارهای انسانی، کاهش ورودی آب، آلودگی های صنعتی و تغییرات اقلیمی، این اکوسیستم ارزشمند را با تهدیدهای جدی مواجه ساخته است. هم زمان، اکوتوریسم به عنوان یکی از کارآمدترین رویکردهای توسعه پایدار، مورد توجه محققان و برنامه ریزان قرار گرفته و به عنوان ابزاری برای تلفیق حفاظت محیط زیست با توسعه اقتصادی جوامع محلی شناخته می شود. هدف این مقاله، تحلیل جایگاه تالاب شادگان در اکوتوریسم جنوب غرب ایران با رویکرد مروری و تحلیلی است. در این راستا، با بررسی نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی انجام شده در حوزه تالاب ها، اکوتوریسم و توسعه پایدار، به تبیین ظرفیت ها، چالش ها و پیامدهای توسعه اکوتوریسم در تالاب شادگان پرداخته شده است. نتایج این مطالعه نشان می دهد که تالاب شادگان از ظرفیت بالایی برای توسعه اکوتوریسم برخوردار است و می تواند نقش موثری در حفاظت محیط زیست، بهبود معیشت جوامع محلی و توسعه پایدار منطقه ایفا کند؛ با این حال، تحقق این امر مستلزم مدیریت یکپارچه، تامین حقابه زیست محیطی، کنترل آلودگی ها و مشارکت فعال ساکنان محلی است.

کلیدواژه ها:

تالاب شادگان ، اکوتوریسم ، توسعه پایدار ، گردشگری طبیعی ، جنوب غرب ایران