نقش اخلاق حرفه ای در تصمیم گیری های معمارانه: بین ملاحظات زیبا شناختی، اقتصادی، زیست محیطی

معماری به مثابه کنشی میان رشته ای، همواره در معرض تصمیم گیری هایی قرار دارد که میان ارزش های زیباشناختی، الزامات اقتصادی و مسئولیت های زیست محیطی در نوسان اند. در این میان، اخلاق حرفه ای نه صرفا به عنوان مجموعه ای از باید ها و نباید ها، بلکه به مثابه سازوکاری هنجاری و راهبردی می تواند جهت گیری تصمیم گیری های معمارانه را در مسیر تعادلی پایدار و انسانی هدایت کند. این پژوهش با رویکردی تحلیلی – تفسیری و با بهره گیری از روش کیفی و داده های حاصل از مصاحبه های عمیق با معماران حرفه ای، به بررسی نقش و جایگاه اخلاق حرفه ای در فرایند تصمیم سازی معماری پرداخته است. یافته ها حاکی از آن است که در شرایط تعارض میان ارزش های طراحی، آن دسته از تصمیم گیری هایی که بر مبنای اصول اخلاقی و مسئولیت پذیری شکل می گیرند، ضمن حفظ کیفیت زیباشناختی و صرفه جویی اقتصادی، قادرند به پایداری زیست محیطی و عدالت فضایی نیز بینجامد. مقاله بر این باور است که بازاندیشی در آموزش معماری و بازتعریف نقش اخلاق در سطوح مختلف طراحی، ضرورتی انکارناپذیر در مواجه با بحران های چندوجهی امروزین معماری معاصر است. این پژوهش از نظر ماهیت و هدف، یک تحقیق کاربردی است و از نظر رویکرد، در زمره ی مطالعات کیفی با رویکردی توصیفی-تحلیلی قرار می گیرد. اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعه منابع کتابخانه ای، تحلیل اسناد حرفه ای معماری گردآوری شده است.

کلیدواژه ها:

اخلاق حرفه ای ، زیباشناسی ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، زیست محیطی