راهکارهای ارتقاء تعاملات اجتماعی در مجموعه های فرهنگی

در دوران معاصر با افزایش فردگرایی توجه به محیط کالبدی به عنوان بستر فعالیت های انسانی در جهت نزدیک کردن آنان به یکدیگر و جبران بخشی از تعاملات اجتماعی از دست رفته جاری در بناها فضاهای معماری و شهری اهمیت بیشتری یافته است. مسئله ایجاد روابط اجتماعی مطلوب در فضاهای معماری و افزایش فرصت های تعادل اجتماعی در ساختمان های عمومی توسط برنامه ریزان و طراحان زمینه ساز کنکاش در خصوص نوع میزان تاثیر محیط کالبدی و فرآیند طراحی آن در این مسئله شده است. فضاهای فرهنگی به عنوان بخشی از فضاهای عمومی افراد را درون سازمان های فضایی گوناگون به صورت اختیاری و برای فعالیت های فرهنگی و اجتماعی گردهم می آورند. این فضا محل مناسبی برای برقراری تعاملات اجتماعی محسوب می شوند و نقش مهمی در ایجاد و ارتقای تعاملات و ارتباط افراد با یکدیگر و زندگی اجتماعی آنها دارند. با درک چگونگی برقراری روابط اجتماعی و ارتباط با محیط پیرامون می توان معماران و طراحان را در جهت طراحی مناسب چنین فضاهایی یاری رساند. هدف پژوهش طراحی بنای فرهنگی (فرهنگسرا) به عنوان یک قرارگاه رفتاری و پاسخگویی نیازهای رفتاری ثابت و متفاوت گروه های مختلف مردمی یافتن روابط بین کیفیت های فضایی و مفاهیم اجتماعی از جمله تعاملات اجتماعی است. نتایج پژوهش حاضر حاکی از وجود رابطه مستقیم بین میزان اجتماع پذیری و مولفه های کالبدی و فعالیتی محیط ساخته شده است. این مولفه گاه به تنهایی و گاه در ترکیب با یکدیگر می توانند در کمیت و کیفیت اجتماع پذیری فضا اثرگذار باشند.

کلیدواژه ها:

تعاملات اجتماعی ، روابط اجتماعی ، مجموعه فرهنگی ، فرهنگسرا