طراحی فضاهای آموزشی چندمنظوره در شهرهای مرزی با هدف توسعه دیپلماسی شهری و گردشگری فرهنگی

شهرهای مرزی یکی از پیچیده ترین و پویاترین فضاهای فرهنگی و اجتماعی هستند و برخورداری از تنوع قومی، زبانی و تاریخی آنها را به بستر بالقوه دیپلماسی شهری و تعاملات فرهنگی تبدیل کرده است. در این میان، فضاهای آموزشی—اعم از مدارس، دانشگاه ها، هنرستان ها و کتابخانه ها—به عنوان هسته های تولید و بازتولید فرهنگ، ظرفیت بالایی برای ایفای نقش چندمنظوره دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی این موضوع انجام شده است که چگونه طراحی فضاهای آموزشی چندمنظوره در شهرهای مرزی می تواند تعاملات بین فرهنگی، دیپلماسی شهری و گردشگری فرهنگی را تقویت کند. روش تحقیق به صورت ترکیبی از مطالعات اسنادی–تحلیلی و نمونه کاوی تطبیقی است. یافته ها نشان می دهد که طراحی فضاهای آموزشی با ویژگی هایی همچون انعطاف پذیری فضایی، ترکیب کاربری ها، معماری بومی گرا، دسترس پذیری اجتماعی و پیوند با شبکه گردشگری شهری، نقش موثری در ایجاد فضاهای گفت وگو، تعاملات فرهنگی فرامرزی، تولید تجربه های فرهنگی برای گردشگران و ارتقای برند شهری دارد. این مقاله در پایان چارچوبی مفهومی برای طراحی فضاهای آموزشی چندمنظوره در شهرهای مرزی ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

فضاهای آموزشی ، چندمنظوره ، شهرهای مرزی ، دیپلماسی شهری ، گردشگری فرهنگی ، معماری بومی