بررسی مقایسهای وضعیت حکمرانی در ایران و کشورهای خاورمیانه

کشورهای منطقه خاورمیانه در رقابتی آشکار یا ضمنی اما باسابقه و قدیمی با یکدیگر رویکردهای مختلفی را برای حفظ یا ارتقای جایگاه خود دنبال کرده اند؛ برخی به رقابت تسلیحاتی روی آورده و تا حد رویارویی نظامی پیش رفته اند، برخی هم پیمانی با قدرت های بزرگ را برگزیده و از چتر امنیتی آنها برای ایجاد توازن در مقابل همسایگان استفاده کرده اند و برخی هم مسیر رشد و توسعه را با بهبود شیوه حکمرانی در درون دنبال کرده اند. هر چند هر کدام از این رویکردها و مسیرها مزایا و معایب خاص خود را داشته و در عمل به نتایج متفاوتی رسیده است اما تجربه نشان داده که رویکرد اخیر هزینه کمتر و نتایج بهتری داشته است. بر این اساس امروزه اغلب کشورهای منطقه، حتی آنها که زمانی اولویت را به دو رویکرد دیگر می دادند نیز ارتقای وضعیت حکمرانی را در دستور کار خود قرار داده اند. با توجه به اهمیت این رویکرد و نتایج غیر قابل انکار آن برای امنیت و توسعه کشورهای منطقه، در این مقاله به بررسی مقایسهای شاخص های حکمرانی در ایران و کشورهای خاورمیانه و تاثیر آن بر جایگاه منطقه ای و بین المللی آنها می پردازیم. برای دستیابی به این هدف ابتدا داده های مربوط به شاخص های حکمرانی را از منابع مرتبط گردآوری کرده و پس از یکسان سازی، آنها به مقایسه کمی وضعیت کشورهای منطقه می پردازیم. نتایج و یافته ها نه تنها جایگاه و وضعیت هر کدام از کشورهای منطقه را مشخص می کند بلکه نقاط قوت و ضعف سبک ها و الگوهای حکمرانی آنها را نیز آشکار و پیامد آن برای این کشورها را هم مشخص می سازد.

کلیدواژه ها:

شاخص های ، حکمرانی ، حکمرانی خوب ، مطالعات مقایسه ای ، ایران ، خاورمیانه