استعاره ها و تبیین حذف زنان از نظام حکمرانی ایران

مشارکت رسمی زنان در نهادهای قدرت در جمهوری اسلامی ایران به رغم پیشرفت های چشمگیر در حوزه های آموزش و حضور اجتماعی همچنان بسیار پایین و نامتناسب با سطح تحصیلات و سهم آنان در نیروی انسانی ماهر است. پرسش اصلی این پژوهش آن است که استعاره های جنسیتی چه نقشی در بازتولید حذف زنان از عرصه های حکمرانی ایفا می کنند. فرضیه تحقیق بیان می کند که استعاره هایی نظیر «مادری»، «همسرداری»، «عقل مذکر» و «جنس به جای جنسیت» با ایجاد هنجارهای نمادین به صورت فعال در توجیه و تثبیت غیبت زنان از سطوح بالای تصمیم گیری سیاسی عمل می کنند. روش تحقیق مبتنی بر رویکرد مروری - تحلیلی است که همزمان از داده های آماری بین المللی و تحلیل متون نظری و گفتمانی بهره می گیرد. یافته های پژوهش نشان می دهد که استعاره های جنسیتی، علاوه بر محدود ساختن کنشگری سیاسی زنان، در تثبیت نظم مردسالارانه در عرصه های رهبری، کابینه، مجلس شوراها، سفارت ها و دستگاه قضایی نیز نقش آفرینی کرده اند. در پایان پیشنهادهایی نهادی، حقوقی و فرهنگی برای بازاندیشی این استعاره ها و شکستن چرخه ی حذف زنان در نظام حکمرانی ایران ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

مادری ، استعاره ، مشارکت سیاسی ، زنان ، ایران ، شاخص های جنسیتی