تبیین الگوی حکمرانی مطلوب در جمهوری اسلامی ایران در پرتو نظام فقه و حقوق با تاکید بر حقوق شهروندی

حکمرانی و کشورداری در ایران از دیرباز در بستری غنی از مبانی فقهی و حقوقی شکل گرفته است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی انتقادی و میان رشته ای به بررسی ابعاد و مولفه های حکمرانی در جمهوری اسلامی ایران می پردازد و نسبت آن را با اصول حقوق شهروندی مورد مداقه قرار می دهد. تمرکز اصلی بر تبیین بنیان های نظری و عملی حکمرانی، فقهی چالش های موجود در پیاده سازی آن و تاثیر متقابل فقه و حقوق بر یکدیگر در چارچوب نظام حقوقی ایران است. اهمیت این پژوهش در روشن ساختن ظرفیت های فقه شیعه در تاسیس مبانی، عدالت، پاسخگویی و مشارکت عمومی و همچنین شناسایی نقاط نیازمند بازنگری در پرتو تحولات نوین و ضرورت های حقوق شهروندی معاصر نهفته است. هدف نهایی ارائه یک تحلیل جامع برای فهم عمیق تر سازوکارهای حکمرانی در ایران و پیشنهاد راهکارهایی برای تقویت حقوق شهروندی و تضمین حاکمیت قانون است. این مقاله با بهره گیری از منابع دست اول فقهی، قوانین موضوعه و نظریات حقوقی می کوشد تا تصویری واقع بینانه از پویایی های حکمرانی در ایران ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

حکمرانی ، کشورداری ، فقه و حقوق ، حقوق شهروندی ، جمهوری اسلامی ایران