بررسی نقش نهادهای مدنی در تقویت حکمرانی مشارکتی؛ مطالعه موردی کشورهای غرب آسیا

کشورهای غرب آسیا با وجود ظرفیت های اجتماعی گسترده همچنان با ضعف مشارکت مردمی، تمرکزگرایی و محدودیت فعالیت نهادهای مدنی مواجه اند؛ امری که مانع شکل گیری حکمرانی مشارکتی و موثر شده است. اهمیت این پژوهش از آنجا ناشی می شود که نهادهای مدنی در دهه های اخیر به یکی از موثرترین عوامل ارتقای مشارکت شهروندان و تقویت حکمرانی خوب در کشورهای غرب آسیا تبدیل شده اند؛ در حالی که بسیاری از دولت های منطقه همچنان با چالش هایی چون تمرکزگرایی، ضعف شفافیت و محدودیت مشارکت مردمی روبه رو هستند. هدف این پژوهش بررسی نقش نهادهای مدنی در تقویت حکمرانی مشارکتی و تحلیل سازوکارهای اثرگذاری آنها در کشورهای منتخب غرب آسیا است. سوال پژوهش این است که چگونه نهادهای مدنی چگونه بر تقویت حکمرانی مشارکتی در کشورهای غرب آسیا تاثیر می گذارند؟ فرضیه بیان می کند که افزایش استقلال، ظرفیت سازمانی و فضای فعالیت نهادهای مدنی موجب ارتقای مشارکت شهروندان و بهبود کیفیت حکمرانی مشارکتی می شود. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی. یافته ها نشان می دهد کشورهایی که نهادهای مدنی در آنها از آزادی فعالیت و استقلال برخوردارند، شفافیت بیشتر، پاسخگویی قوی تر و ارتباط نزدیک تری میان دولت و جامعه تجربه می کنند، در مقابل محدودیت های سیاسی و حقوقی باعث کاهش مشارکت مردمی و تضعیف حکمرانی می شود. این پژوهش می تواند برای سیاست گذاران منطقه در جهت تقویت حکمرانی مشارکتی و توسعه پایدار راهگشا باشد.

کلیدواژه ها:

نهادهای مدنی ، حکمرانی مشارکتی ، مشارکت شهروندی ، شفافیت ، غرب آسیا