ظرفیتها و محدودیتهای منطقه مکران در جایابی پایتخت

جایابی پایتخت یکی از مهمترین تصمیمات کلان سیاسی و اقتصادی هر کشور است که مستقیما بر توزیع جمعیت، تمرکز قدرت، توسعه اقتصادی و پایداری محیطی تاثیر می گذارد. این پژوهش با هدف بررسی ظرفیتها و محدودیتهای منطقه مکران به عنوان گزینه ای بالقوه برای جایابی پایتخت انجام شده است. مطالعه حاضر با بهره گیری از تحلیل منابع تاریخی، ژئوپلیتیکی و محیطی نشان می دهد که منطقه مکران دارای ظرفیت های راهبردی قابل توجه شامل موقعیت ساحلی، دسترسی به مسیرهای تجاری دریایی و منابع معدنی و انرژی بالقوه است. در مقابل محدودیت هایی نظیر کمبود زیرساخت های توسعه یافته، پراکندگی جمعیت، شکنندگی محیط زیستی و آسیب پذیری نسبت به بلایای طبیعی چالش های جدی برای جایابی پایتخت در این منطقه ایجاد می کند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که انتخاب جایگاه پایتخت در منطقه مکران نیازمند تحلیل چندمعیاره و علمی است و باید تعادلی میان ظرفیت ها و محدودیت های محیطی، اجتماعی، اقتصادی و امنیتی برقرار شود. توجه به این تعادل می تواند پیامدهای مثبت اقتصادی، اجتماعی و امنیتی را افزایش و پیامدهای منفی زیست محیطی و شهری را کاهش دهد. این مطالعه چارچوبی نظری و مفهومی ارائه می دهد که می تواند راهنمای سیاستگذاران و تصمیم گیرندگان در فرآیند جایابی پایتخت باشد.

کلیدواژه ها:

جایابی پایتخت ، منطقه مکران ، ظرفیت های محیطی ، محدودیت ها