نقش انرژی برق در حکمرانی فناورانه در عصر انقلاب صنعتی چهارم؛ امارات متحده عربی مدلی هم افزا و تهدیدزا برای ایران

انقلاب صنعتی چهارم با شتابدهی به هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، ۵G، خودروهای برقی و شهرهای هوشمند، نقش برق را از نهاده ای زیرساختی به متغیری راهبردی در حکمرانی فناورانه ارتقا داده است. این مقاله با تمرکز بر امارات متحده عربی به عنوان الگویی پیشرو در خلیج فارس نشان می دهد که ترکیب سنجیده سبد برق پاک و قابل اتکا همراه با شبکه ای از زیرساخت های هوشمند و سیاست های همسو می تواند به مزیت رقابتی فناورانه تبدیل شود و در عین حال برای ایران پیامدهای هم افزا و تهدیدزا داشته باشد. هدف، پژوهش تبیین پیوند ساختار تولید برق با مولفه های کلیدی حکمرانی فناورانه (امنیت، انرژی گذار پایدار، ظرفیت محاسباتی) است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی است و بر تحلیل اسنادی منابع معتبر بین المللی و داده های به روز دوره ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ تکیه دارد. ارزیابی شاخص ها شامل ترکیب تولید برق، شدت کربن، ظرفیت ذخیره سازی، قابلیت اتکاپذیری شبکه و مقیاس مراکز داده انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که نظام برقی امارات با اتکای غالب به گاز و افزودن ظرفیت هسته ای و خورشیدی همراه با بهبود چشمگیر قابلیت اطمینان شبکه و توسعه ذخیره سازی از جمله پروژه تلمبه ای حتا بستر میزبانی بارهای محاسباتی و اقتصاد هوش مصنوعی را فراهم کرده است. پیوند دوسویه انرژی و هوش مصنوعی همزمان موجب افزایش تقاضا و ارتقای بهره وری از طریق دیجیتالی شدن شبکه می شود و در نتیجه برق پاک، ارزان و قابل اتکا به معیار اصلی مکان یابی خوشه های محاسباتی و اهرم ارتقای حکمرانی فناورانه بدل می گردد.

کلیدواژه ها:

انقلاب صنعتی چهارم ، هوش مصنوعی و انرژی ، سبد انرژی ، برق ، حکمرانی فناورانه ، ایران ، امارات متحده عربی