بایستگی ارتقای نظام تحلیل در حکمرانی امنیتی جمهوری اسلامی ایران

بسیاری از مکاتب امنیتی و متفکران امنیت پژوه نظام تحلیل را به مثابه رکن اصلی و کانونی حکمرانی امنیتی در نظر میگیرند که بدون تقویت و ارتقای سطح اثر بخشی و کارآمدی آن به نحو همه جانبه و مستمر نه تنها نمیتوان انتظار عملکرد مطلوبی در این بخش از حکمرانی دولتها را داشت بلکه نارسائیها و نقصانهای نظام تحلیل زمینه ساز ناکارآمدی و شکست در دیگر ارکان حکمرانی امنیتی خواهد شد. بر این اساس حکمرانی امنیتی در جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از بخشهای برجسته حکمرانی در سطوح ملی و بین المللی با توجه به مقتضیات ژئوپولیتیک و ایدئولوژیک و نیز تحولات پرشتاب فراگیر و عمیق امنیتی، سیاسی و نظامی در منطقه غرب آسیا به ویژه طی یک دهه اخیر از اهمیتی بیش از پیش و ابعادی روزآمد و تعیین کننده تر نسبت به گذشته برخوردار است همین امر ضرورت واکاوی و مداقه پژوهشی به این عرصه از حکمرانی امنیتی را برای حاکمیت ایران مضاعف می سازد. بنابراین پرسش اصلی این مقاله آن است که بایسته های ارتقای نظام تحلیل در حکمرانی امنیتی جمهوری اسلامی ایران کدام است؟ در راستای پاسخ به پرسش مزبور، نویسندگان می کوشند تا با بهره گیری از نظریه سیستم ها و با استفاده از منابع و متون مختلف در این عرصه در کنار مصاحبه نیمه ساختار یافته با جامعه خبرگان در این موضوع به ارائه بایسته های ارتقای نظام تحلیل در حکمرانی امنیتی جمهوری اسلامی ایران در سطوح مختلف «نگرش- بینش»، «ساختار»، «کارگزار» و «کارویژه (ماموریت)» اقدام نماید.

کلیدواژه ها:

حکمرانی امنیتی ، نظام تحلیل ، سیستم امنیتی ، دستگاه اقدام امنیتی ، نظام جمع آوری اطلاعات