پیش بینی سردرگمی شغلی بر اساس کمال گرایی و سبک های دلبستگی

سردرگمی شغلی یکی از چالش های مهم در دوره نوجوانی و بزرگسالی نوظهور است که می تواند پیامدهای روان شناختی، تحصیلی و اجتماعی قابل توجهی به همراه داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی توان پیش بینی کنندگی کمال گرایی و سبک های دلبستگی در تبیین سردرگمی شغلی انجام شده است. چارچوب نظری این پژوهش بر اساس نظریه های تحولی انتخاب شغل، نظریه دلبستگی بالبی و الگوهای چندبعدی کمال گرایی تدوین شده است. کمال گرایی به عنوان یک سازه شخصیتی چندبعدی شامل ابعاد سازگارانه و ناسازگارانه در نظر گرفته شده و سبک های دلبستگی نیز در سه قالب ایمن، اجتنابی و اضطرابی مورد بررسی قرار گرفته اند. شواهد نظری و تجربی نشان می دهد افراد دارای کمال گرایی ناسازگارانه، به دلیل ترس از شکست، استانداردهای افراطی و نگرانی از ارزیابی منفی، در فرآیند تصمیم گیری شغلی با تردید و تعلل بیشتری مواجه می شوند. همچنین سبک های دلبستگی ناایمن، به ویژه سبک اضطرابی و اجتنابی، از طریق کاهش خودکارآمدی شغلی، افزایش اضطراب تصمیم گیری و وابستگی یا اجتناب بین فردی، می توانند زمینه ساز سردرگمی شغلی شوند. در مقابل، دلبستگی ایمن و کمال گرایی سازگارانه با وضوح هویت شغلی و تصمیم گیری موثر رابطه مثبت دارند. در مجموع، انتظار می رود کمال گرایی ناسازگارانه و سبک های دلبستگی ناایمن به طور مثبت و معنادار سردرگمی شغلی را پیش بینی کنند، در حالی که دلبستگی ایمن و کمال گرایی سازگارانه نقش محافظتی ایفا نمایند. یافته های این پژوهش می تواند در طراحی مداخلات مشاوره شغلی، برنامه های ارتقای سلامت روان دانشجویان و راهبردهای پیشگیری از تعلل شغلی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سردرگمی شغلی ، کمال گرایی ، سبک های دلبستگی ، دلبستگی ایمن ، دلبستگی ناایمن ، تصمیم گیری شغلی ، هویت شغلی ، اضطراب تصمیم گیری.