بررسی مفاهیم برجسته سیاست های آموزشی در کشور ایران با استفاده دیدگاه پارادایمی

عملکرد مدارس هر کشوری و نتایج حاصل از آن مبین برنامه ها، سیاست ها و خط مشی ها و میزان کارایی و بهره وری آموزش و پرورش آن کشور بازتاب مستیم عملکرد سیاست گذاران آن کشور است. سیاست گذاری آموزشی برای جامعه بسیار مهم است فرآیند آن با متغیرهای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی مرتبط است. برای درک سیاست های آموزشی باید شرایط اجتماعی، اقتصادی و سیاسی بزرگتری که این پدیده در متن آن شکل گرفته شده است را مدنظر قرار داده از این رو پژوهش حاضر با هدف آنالیز مفاهیم مسلط بر سیاست گذاری آموزشی شکل گرفت.به این منظور، یک مطالعه با رویکرد کیفی انجام شد. مشارکت کنندگان این پژوهش به حجم ۱۷ نفر متشکل از اساتید مدیران کارشناسان و متخصصان حوزه آموزش و پرورش به صورت نمونه گیری هدفمند مورد مطالعه قرار گرفتند برای گردآوری داده ها از استادیار علوم تربیتی دانشکده ادبیات مصاحبه نیمه ساختار یافته بهره گرفته شد و پردازش داده ها به روش تحلیل مضمون صورت گرفت. مضامین غالب بر سیاست اموزشی شامل ۷۴ مضمون جزئی بودند که در قالب ۶ مضمون کلی اجتماعی، فردی فرهنگی، اقتصادی اعتقادی و ساختاری قرار گرفتند. با جمع بندی نتایج این پژوهش میتوان گفت سیاست اموزشی، به عنوان ظرفیت عملی کردن مضمون های اجتماعی سیاسی جامعه است که بر سیاست های آموزشی غالب هستند. یافته های پژوهش با شناسایی این مضامین غالب بر سیاستگذاری آموزشی تلویحات مهمی برای دست اندرکاران و سیاستگذاران آموزش و پرورش به همراه دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، سیاست گذاری آموزشی ، سیاستهای آموزشی ، تحلیل مفاهیم