پیاده سازی مولفه های منظر شفابخش در فضاهای باز مجتمع های مسکونی جهت افزایش پایداری اجتماعی در دوران پساکرونا (نمونه مطالعاتی: شهرک مسکونی اکباتان)

با گسترش و شیوع ویروس کرونا، سیاست های مختلفی از سوی مسئولین از جمله قرنطینه خانگی و رعایت فاصله اجتماعی اعمال شد که در دراز مدت منجر به آسیب های اجتماعی متعدد از جمله تنزل کیفی پایداری اجتماعی گردید. بر اساس تحقیقات صورت گرفته باغ های شفابخش باعث افزایش سلامت روحی و جسمی کاربران آن گردیده، لذا بایستی به کاربست این مهم در طراحی فضاهای باز جمعی توجه گردد. این مسئله در کلانشهر تهران با توجه به تراکم جمعیت بالا ملموس است و از آنجایی که شهرک اکباتان پرتراکم ترین شهرک مسکونی در استان تهران می باشد، پیاده سازی راهکارهایی به منظور بهبود پایداری اجتماعی اهمیت بسزایی دارد. هدف این پژوهش امکان سنجی کاربست مولفه های منظرشفابخش در فضای باز مجتمع های مسکونی به منظور افزایش پایداری اجتماعی است. این پژوهش از نوع تحقیقات آمیخته، از منظر هدف کاربردی و از منظر روش شناسی توصیفی-تحلیلی و پیمایشی می باشد. گردآوری اطلاعات از طریق بررسی های کتابخانه ای و میدانی و حجم نمونه مورد بررسی ۵۰ نفر از متخصصین می باشد. روش تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تی تست، فریدمن، تحلیل عاملی و روش مدل سازی معادلات ساختاری است. بر اساس یافته ها بعد «مشارکت» با میانگین رتبه ای ۳۵/۲ بیش ترین تاثیر را به منظور افزایش پایداری اجتماعی از طریق کاربست مولفه های منظرشفابخش در فضای باز مجتمع های مسکونی ایفا می کند که بر اساس نتایج پژوهش، جهت تحقق این بعد راهبردهایی چون افزایش دسترسی و نفوذپذیری به فضا از طریق بهره گیری از گونه های متنوع گیاهی و نیز تنوع فضاهای جمعی در عین بهره گیری از عناصر طبیعی(گل و گیاه، آب و ...) راهگشا خواهد بود

کلیدواژه ها:

منظر شفابخش ، فضای باز ، مجتمع مسکونی اکباتان ، پایداری اجتماعی ، کووید-۱۹