حملات سایبری به زیرساخت های بهداشت و درمان از منظر حقوق بین الملل

امروزه بدون شک فناوری توانسته است احقاق حق سلامتی را تقویت کند، اما از سویی موجب نقض و تضعیف این حق شده و جهان را با خطر فزاینده ای از حملات سایبری مواجه کرده است. برنامه های بهداشتی و داده های پزشکی به مراتب حساس تر و پیچیده تر از بسیاری دیگر از انواع داده ها و برنامه ها هستند و به حفاظت سطح بالایی نیاز دارند. با این حال، افزایش حملات سایبری به مراکز بهداشتی و درمانی در حال افزایش است و تاثیرات زیادی بر ارائه خدمات بهداشتی در سرتاسر جهان دارد. بنابراین صنعت بهداشت و درمان در حفاظت از مهم ترین ذی نفع خود (بیماران) نسبت به سایر صنایع عقب مانده است و بیمارستان ها اکنون باید سرمایه و تلاش شایان توجهی را برای حفاظت از سیستم های خود به عمل آورند. البته در بررسی حملات سایبری باید به تفکیک دو گونه از این حملات پرداخت؛ حملاتی که به آستانه توسل به زور می رسند و آنهایی که به این آستانه نمی رسند. بنابراین قواعد حاکم بر این حملات در دو قالب زمان صلح و زمان مخاصمات مسلحانه قابل تفکیک و دسته بندی است؛ از این رو در این مقاله با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای به بررسی قواعد حاکم بر این گونه حملات می پردازیم.

کلیدواژه ها:

حملات سایبری ، حق بر سلامتی ، حقوق بشر ، حقوق بشردوستانه ، راهنمای تالین ۲ ، زیرساخت های بهداشت و درمان