امکان سنجی روزآمدسازی معاهده مودت ایران و عربستان با محوریت حج بر مبنای حقوق بین الملل معاهدات

معاهدات از منظر حقوق بین الملل، ابزاری حقوقی برای تامین دغدغه ها و منافع دولت ها از طریق مسالمت آمیز به شمار می آید. معاهدات مودت یکی از گونه های معاهدات بین المللی است که در زمان حسن روابط سیاسی و دیپلماتیک منعقد می شوند، تا در زمان تنش یا چالش برای حل و رفع مسائل فیمابین براساس روش های حقوقی (بدون تنش نظامی) به کارگرفته شوند. معاهدات مودت دو سطح از منافع را شامل می شوند: منافع حاکمیتی دولت ها و منافع اتباع طرفین.از آنجا که یک قرن از تصویب معاهده مودت ایران و عربستان می گذرد و این معاهده به نحو شایسته به دو سطح یادشده نپرداخته است، این مقاله ضمن سنجش ضرورت روزآمدسازی این معاهده به این سوال پاسخ می دهد که درصورت توافق طرفین بر به روزرسانی این معاهده، داده و ستانده معاهده با محوریت منافع اتباع، به ویژه حاجیان ایرانی، چه خواهد بود؟ از این رو با منطقی حقوقی و روشی تحلیلی - توصیفی ابعاد این موضوع بررسی شد. براساس یافته های این نوشتار، تامین دغدغه حفظ نظم عمومی، احترام به قواعد و مقررات داخلی و تعهد به امدادرسانی، ستانده عربستان و تعهد به منع تبعیض و منع اقدامات تحریک آمیز و نفرت برانگیز علیه اتباع ایرانی و پذیرش رجوع به دیوان دادگستری بین المللی، می تواند ستانده ایران باشد.

کلیدواژه ها:

حقوق بین الملل معاهدات ، همگرایی حقوقی ، معاهده مودت ، دیوان بین المللی دادگستری ، اصل منع تبعیض ، معاهدات ایران و عربستان