مدل یابی معادلات ساختاری اختلال بدریخت انگاری بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه با نقش میانجی عزت نفس در زنان مبتلا به سرطان پستان

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی مدل­یابی معادلات ساختاری اختلال بدریخت انگاری بر اساس طرحوارههای ناسازگار اولیه با نقش میانجی عزت نفس در زنان مبتلا به سرطان پستان بود.روش: روش این مطالعه توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش زنان مبتلا به سرطان پستان مراجعه کننده به مرکز آنکولوژی بیمارستان امام خمینی (ره) و امام حسین (ع) شهر تهران در پاییز سال ۱۴۰۳ بودند. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین (۲۰۲۳) و با روش نمونهگیری هدفمند ۳۰۰ نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده­­های پژوهش شامل مقیاس اختلال بدریخت­انگاری بدن (BDDS) هانلی و همکاران (۲۰۲۰)، فرم کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ نسخه سوم (YSQ-S۳) یانگ (۲۰۰۵) و مقیاس عزت نفس (RSEs) روزنبرگ (۱۹۸۹) بود. داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری تحلیل شد.یافته ها: یافته­های پژوهش نشان داد که اثرات مستقیم طرحوارههای ناسازگار اولیه  و عزت نفس بر روی اختلال بدریخت انگاری معنادار است. همچنین نتایج نشان داد که عزت نفس در رابطه بین طرحوارههای ناسازگار اولیه با اختلال بدریخت انگاری نقش میانجی و معنادار دارد. همچنین مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (۰۷/۰=RMSEA، ۰۵/۰= SRMRو ۰۵/۰>p) و ۸۴ درصد از واریانس اختلال بدریخت انگاری تبیین می­شود.نتیجه گیری: می­توان نتیجه­گیری کرد که با طرحواره درمانی و آموزش عزت نفس می­توان اختلال بدریخت انگاری بدن در زنان مبتلا به سرطان پستان را بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

اختلال بدریخت انگاری ، سرطان پستان ، طرحوارههای ناسازگار اولیه ، عزت نفس