بررسی جوامع بزرگ بی مهرگان کفزی بر اساس شاخص های زیستی در رودخانه خرسان، استان چهارمحال بختیاری

در این مطالعه، ساختار جمعیت بزرگ بی مهرگان کفزی به منظور ارزیابی کیفیت آب رودخانه خرسان در استان چهارمحال بختیاری مورد بررسی قرار گرفت. در این راستا، نمونه برداری از بزرگ بی مهرگان کفزی در ۴ فصل (از پائیز ۱۴۰۲ تا تابستان ۱۴۰۳) و در ۵ ایستگاه انجام گرفت. نمونه برداری با استفاده از نمونه بردار سوربر و با سه تکرار در هر ایستگاه صورت گرفت. شاخص زیستی هیلسنهوف، شانون-وینر و یکنواختی در ایستگاه های مورد بررسی محاسبه شد. در مجموع تعداد ۱۰۰۶۸ از بزرگ بی مهرگان کفزی از ۱۴ خانواده و۱۰ راسته از ۶ رده شناسایی شدند. بیشترین و کمترین میانگین تراکم در طی بررسی سالانه، به ترتیب در ایستگاه ۱ با (۴۱۲.۶۳±۷۶۷ عدد در مترمربع) و ایستگاه ۵ با (۱۴۵.۰۱±۲۷۰ عدد در مترمربع) بود. بیشترین فراوانی در کل دوره نمونه برداری متعلق به رده حشرات با ۹۵ درصد بود. از رده حشرات، خانواده شیرونومیده از راسته دوبالان با بیشترین فراوانی در تمام ایستگاه ها و فصل های سال حضور داشتند. بر اساس شاخص های زیستی بزرگ بی مهرگان کفزی، وضعیت کیفیت آب در ایستگاه ها در سطح نسبتا ضعیف تا متوسط قرار داشت و نشان دهنده فشارهای زیست محیطی موجود در حوضه آبریز رودخانه است. این داده ها می تواند به عنوان مبنایی برای پایش بلندمدت و مدیریت اکولوژیکی رودخانه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Benthic Macroinvertebrate ، Insecta ، Hilsenhoff Biological Index ، Khersan River ، Chaharmahal Bakhtiari. ، بزرگ بی مهرگان کفزی ، حشرات ، شاخص زیستی هیلسنهوف ، رودخانه خرسان ، چهارمحال بختیاری.