تاثیر لیکوپن و ویتامین E بر وضعیت آنتی‎اکسیدانی، هورمونهای تیروئیدی و فرآسنجههای بیوشیمیایی خون جوجه‎های گوشتی تحت تنش حمل و نقل

مقدمه: استفاده از ترکیبات آنتیاکسیدانی روش موثری برای کاهش استرس در جوجههای یکروزه تحت حمل و نقل میباشد. روش کار: پژوهش حاضر به صورت آرایش فاکتوریل ۳×۴ در قالب طرح کاملا تصادفی با استفاده از ۱۲ تیمار، پنج تکرار و ۱۰ قطعه جوجه در هر تکرار انجام شد. فاکتور اول تغذیه اولیه در چهار نوع (گروه اول شاهد مثبت بدون هرگونه مکمل تغذیه‎ای، گروه دوم شاهد منفی با استفاده از روغن زیتون و بدون ویتامین E و لیکوپن، گروه سوم ویتامین E به مقدار ۶/۰ میلی‎گرم برای هر جوجه و گروه چهارم تغذیه با لیکوپن به مقدار ۵/۰ میلی‎گرم برای هر جوجه) و فاکتور دوم مدت زمان انتقال در سه بازه زمانی یک، چهار و هشت ساعت بود. در تحقیق حاضر شاخصهای آنتی‎اکسیدانی سرم، هورمونهای تیروئیدی و فرآسنجههای بیوشیمیایی خون در جوجه‎های گوشتی تحت تنش حمل و نقل تعیین شد. یافتهها: تاثیر ویتامین E و لیکوپن بر کاهش وزن بدن جوجههای گوشتی معنیدار نبود. بیشترین کاهش وزن کیسه زرده مربوط به جوجههای دریافتکننده ویتامین E بود که تفاوت آن با گروه شاهد مثبت معنیدار بود (۰۵/۰>P). اثر متقابل افزودنیها و زمان انتقال بر کاهش وزن بدن معنیدار نبود، اما از نظر کاهش وزن کیسه زرده تفاوت معنیدار بود (۰۵/۰>P)، بهطوریکه بیشترین کاهش وزن گرمی کیسه زرده در جوجههای دریافت کننده ویتامین E که برای چهار ساعت جابجا شدند مشاهده شد و کمترین کاهش وزن گرمی کیسه زرده مربوط به جوجههای تغذیه شده با جیرههای بدون افزودنی که برای هشت ساعت جابجا شدند وجود داشت. تفاوت معنیداری از نظر فراسنجههای سرم بین تیمارهای مختلف مشاهده نشد. نتیجهگیری: به طور کلی نتایج نشان دادند که ویتامین E و لیکوپن تاثیر معنیداری در کاهش شدت تنش جوجههای گوشتی در دوره انتقال نداشتند.

کلیدواژه ها:

آنتی‎ اکسیدان ، جوجه گوشتی ، حمل و نقل ، ویتامین E ، لیکوپن