بررسی مفاهیم سرمایه گذار و سرمایه گذاری بانکی در حقوق ایران و حقوق بین الملل سرمایه گذاری

یکی از مباحث مطرح در زمینه سرمایه گذاری خارجی در جهت رشد اقتصادی کشور، توجه به نیاز بانک های ایرانی به منابع و فن آوری های نوین بانکی و ضرورت سرمایه گذاری در بخش بانکی است. از این رو شناخت مفاهیم این حوزه و میزان انطباق آن با حقوق بین الملل سرمایه گذاری از اهمیت خاصی برخوردار است. مقاله حاضر با روش توصیفی – تحلیلی به این موضوع می پردازد که عمده مقررات سرمایه گذاری ایران در این حوزه  اعم از قانون تشویق و حمایت سرمایه گذاری، معاهدات سرمایه گذاری، قانون پولی و بانکی کشور و سایر قوانین مربوطه از سرمایه گذاری بانکی به شکل تاسیس بانک خارجی و شعبه آن در کشور، مشارکت در سرمایه بانک های ایرانی، سرمایه گذاری در اوراق بهادار و انتقال دانش و فن آوری حمایت می کند. گستره مفهوم سرمایه گذار و سرمایه گذاری بانکی به دلیل شمول معاهدات سرمایه گذاری نسبت به آنها از اهمیت ویژه ای برخوردار است چرا که در صورت بروز اختلاف میان سرمایه گذار و دولت میزبان مورد تفسیر دیوان های داوری قرار می گیرد و می تواند منجر به مسئولیت دولت و تحمیل خسارت به کشور گردد. اگرچه قوانین ایران در تعریف مفاهیم یاد شده تا حدود زیادی منطبق با حقوق بین الملل سرمایه گذاری است اما چالش هایی در قانون سرمایه گذاری، معاهدات دو جانبه سرمایه گذاری ایران و نظام پولی و بانکی کشور وجود دارد که می بایست نسبت به رفع آنها اقدام گردد.

کلیدواژه ها:

سرمایه گذاری خارجی ، سرمایه گذار بانکی ، سرمایه گذاری بانکی ، معاهدات سرمایه گذاری