پدیدارشناسی بدن در سینما: بررسی تمایز لایپ و کورپر در بازنمایی بدن و تجربه مخاطب مورد مطالعاتی فیلم بچه رزماری

علیرغم گستردگی مطالعات پدیدارشناختی در سینما، تمایز مبنایی میان «بدن فیزیکی» (کورپر) و «بدن زیسته» (لایپ) در تحلیل های ژانر محور، به ویژه در سینمای وحشت، کمتر مورد تدقیق عملیاتی قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف پر کردن این شکاف پژوهشی و ارائه خوانشی نو از تجربه بدن مند مخاطب، به دنبال واکاوی تعامل این دو ساحت بدنی در فیلم بچه رزماری اثر پولانسکی است. این تحقیق با روش توصیفی-تفسیری و بر پایه پدیدارشناسی هوسرلی، این پرسش را مطرح می کند که تقابل میان بدن به مثابه ابژه و بدن به مثابه مرکز معنا، چگونه در فرم سینمایی ژانر وحشت نمود می یابد. یافته ها نشان می دهد که با کاربست تمایز کورپر-لایپ، می توان تبیینی نو از درگیری حسی مخاطب ارائه داد؛ به طوری که در این ژانر، از طریق مخدوش شدن مرز میان بدن زیسته تماشاگر و بدن فیزیکی بازنمایی شده، نوعی «هم آمیزی پدیدارشناختی» رخ می دهد. نتایج این پژوهش علاوه بر احیای خوانش های بدن مند، چارچوبی تحلیلی برای واکاوی واکنش های ادراکی مخاطب در مواجهه با سینمای وحشت فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

بدن مندی ، پدیدارشناسی ، کورپر ، لایپ ، هوسرل