بازآفرینی فضاهای عمومی با استفاده از هنر دیجیتال تعاملی: مطالعه موردی چیدمان «فضای کوانتوم» استودیوکوفلکس

تحولات فناوری دیجیتال، هنرهای بصری را به سمت شیوه های نوینی همچون هنر چیدمان دیجیتال تعاملی سوق داده است. این نوع هنر با بهره گیری از فناوری های نوین، امکان تعامل فعال مخاطب با اثر هنری را فراهم می آورد. چیدمان های تعاملی در فضاهای عمومی، مرز بین هنر، فناوری و فضاهای عمومی را محو کرده و تجربیات هنری غوطه ورساز را برای مخاطبان فراهم می آورند. استودیو کوفلکس به عنوان یکی از پیشگامان در این حوزه، چیدمان های متعددی خلق کرده است. هدف این مقاله، تحلیل تجربه های تعاملی ایجادشده توسط چیدمان «فضای کوانتوم» استودیو کوفلکس و بررسی تاثیر فناوری بر تجربه هنری در فضاهای عمومی است. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی و به روش نمونه گیری هدفمند، به مطالعه موردی چیدمان فضای کوانتوم پرداخته است. داده ها از طریق مطالعه منابع کتابخانه ای، منابع دیجیتال و تحلیل محتوای چیدمان ها جمع آوری شده و با استفاده از روش تحلیل کیفی محتوا، تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد که چیدمان فضای کوانتوم با ایجاد یک بستر آزمایشگاهی کنترل شده، فضای شخصی هنری را به یک فضای عمومی هنری تبدیل کرده است. این چیدمان با بهره گیری از فناوری های پیشرفته، تعامل فعال مخاطب با اثر هنری را تسهیل کرده و تجربه هنری غنی و پویایی را برای مخاطبان فراهم آورده است چیدمان دیجیتال به مخاطبین اجازه می دهد تا فاصله گذاری شخصی در تعاملات اجتماعی را در یک محیط کنترل شده مطالعه کند.

کلیدواژه ها:

هنر دیجیتال تعاملی ، چیدمان های تعاملی ، فضاهای عمومی ، تجربه هنری ، استودیو کوفلکس ، فضای کوانتوم