ارائه الگوی ارتقای کیفیت زندگی سالمندان با استفاده از سیستم های محصول-خدمت هوشمند و سلامت محور مبتنی بر عوامل شناختی (مطالعه موردی: نظام های بیمه ای)

زمینه: با افزایش تمرکز سیستم ها و برنامه های سلامت محور بر ارتقای کیفیت و تعامل کاربران با خدمات مراقبت های بهداشتی، مشارکت کاربران نهایی در طراحی این سیستم ها به عنوان عاملی کلیدی در بهبود اثربخشی و استانداردسازی سیستم های سلامت الکترونیکی شناخته می شود. همچنین، با توجه به روند سریع سالمندی جمعیت و پیش بینی افزایش تعداد افراد ۶۰ سال و بالاتر به دو میلیارد نفر تا سال ۲۰۵۰، نیاز به توسعه پلتفرم های نوین مراقبت سلامت با قابلیت نظارت بر کیفیت زندگی بیش از پیش احساس می شود.هدف: هدف این پژوهش، شناسایی مولفه ها و شاخص های سیستم محصول-خدمت هوشمند سلامت محور به منظور ارتقای کیفیت زندگی سالمندان و بازنشستگان است.روش: این مطالعه به روش کیفی و با بهره گیری از تحلیل محتوای متون تخصصی و مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۲ نفر از خبرگان حوزه های فناوری شناختی، سلامت دیجیتال، تامین اجتماعی و سالمندی انجام شده است.یافته ها: یافته ها نشان می دهد که سیستم محصول-خدمت هوشمند سلامت محور از پنج بعد اصلی شامل مدل کسب وکار، پلتفرم نرم افزاری (ابری)، عوامل شناختی و زیستی، پلتفرم فیزیکی و کیفیت سیستم تشکیل شده است.نتیجه گیری: الگویی جامع برای طراحی سیستم های هوشمند سلامت محور مبتنی بر عوامل شناختی پیشنهاد میشود که می تواند به ارتقای عدالت در دسترسی و بهره مندی سالمندان از تحول دیجیتال کمک کند.

کلیدواژه ها:

سیستم محصول- خدمت هوشمند ، کیفیت زندگی ، تحول دیجیتال ، سالمندی ، عوامل شناختی