نقش سنگفرش در تداوم اصالت بافتهای تاریخی مزایا معایب و چالشها

پژوهش حاضر به بررسی نقش اصالت در حفاظت و بازآفرینی سنگفرشهای بافت تاریخی میپردازد. در ابتدا مفهوم اصالت از منظر فرهنگی، معماری و شهرسازی تحلیل شده و اهمیت آن در انتقال هویت تاریخی و تقویت حس مکان مورد تاکید قرار گرفته است. همچنین به پیوند میان اصالت و تجربه زیسته شهروندان پرداخته شده تا نشان داده شود که اصالت صرفا یک ویژگی فیزیکی نبوده، بلکه بخشی از حافظه جمعی و روح مکان است. سپس با مطالعه موردی نمونه های بین المللی و مرور گسترده ادبیات، نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدهای مربوط به سنگفرش معابر تاریخی استخراج و با مدل تحلیل SWOT دسته بندی شده است. در این فرایند به جنبه های اقلیمی، فنی و اجتماعی سنگفرش ها نیز توجه شده تا دیدی جامع تر نسبت به چالش های موجود به دست آید. نتایج نشان می دهد که توجه به اصالت مصالح و طرح های سنگفرش ضمن ارتقای خوانایی و هویت شهری می تواند به توسعه گردشگری پایدار، بهبود کیفیت بصری، آرام سازی ترافیک و مدیریت آب های سطحی کمک کند. در مقابل بی توجهی به این عامل منجر به تخریب بافت تاریخی، کاهش جذابیت گردشگری و اختلال در یکپارچگی بصری می شود. پژوهش در پایان راهبردهای تهاجمی، محافظه کارانه، رقابتی و تدافعی برای حفاظت و مرمت سنگفرش های تاریخی ارائه می دهد تا ضمن حفظ ارزش های فرهنگی نیازهای عملکردی معاصر نیز برآورده گردد.

کلیدواژه ها:

سنگفرش ، اصالت بافت تاریخی ، سوات