کاربرد هوش مصنوعی در آبزی پروری پایدار پایش کیفیت آب و کنترل آلودگی ها

پیش بینی و مدیریت کیفیت آب برای تضمین منابع آب پایدار و سلامت اکوسیستم های آبی حیاتی است. با این حال، منابع آب شیرین در سراسر جهان با تهدید فزاینده ای از آلودگی ناشی از صنعتی سازی، کشاورزی و گسترش شهرنشینی مواجه هستند. در نتیجه ارزیابی دقیق و پیش بینی کیفیت آب ضروری است. آفت کش ها اگرچه برای حفاظت از گیاهان در کشاورزی ضروری هستند اما استفاده بیش از حد آنها تهدیدی برای کیفیت خاک، آب، موجودات غیرهدف و سلامت انسان است. روش های سنتی پایش کیفیت آب اغلب پرهزینه، زمان بر و دارای محدودیت های مکانی و زمانی هستند. در دهه های اخیر پیشرفت های قابل توجهی در هوش مصنوعی (AI)، یادگیری ماشینی (ML) و الگوریتم های ژنتیک (GA) رخ داده است که این فناوری ها را به ابزارهایی قدرتمند برای غلبه بر این چالش ها تبدیل کرده است. هوش مصنوعی و یادگیری ماشین با پایش کیفیت آب، مدیریت سلامت آبزیان، بهینه سازی تغذیه و پیش بینی تولید بهره وری و پایداری آبزی پروری را بهبود می بخشند. این فناوری ها با تحلیل داده های پیچیده و اتوماسیون به کاهش هزینه ها و اثرات زیست محیطی کمک می کنند. این مقاله مروری جامع بر کاربردهای این روش ها در پایش، پیش بینی و طبقه بندی کیفیت آب به ویژه با تمرکز بر مدیریت آبزی پروری، ارائه می دهد و به بررسی مدل های پیشرفته، مزایا، چالش ها و چشم اندازهای آتی می پردازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری ماشینی ، الگوریتم ژنتیک ، پایش کیفیت آب ، آبزی پروری ، پیش بینی ، طبقه بندی ، یادگیری عمیق