تاثیرات معماری بومی بر سیمای شهر بندرعباس: دهه ۶۰

معماری بومی در دهه ۶۰ در شهر بندرعباس بر پایه پایداری بنا شده بود به گونه ای که با شناخت اقلیم به عوامل ساختاری (عناصر) و فضاهایی دست یافته بودند که توانسته بود مورد رضایت کاربران قرار گیرد که در این پژوهش براساس مطالعات کتابخانه ای، تصویربرداری و تحلیل آنها و مشاهدات میدانی به بررسی تاثیرات معماری بومی بر سیمای شهر بندرعباس: دهه ۶۰ پرداخته شده است که نتایج بدست آمده از این پژوهش نشان از آن دارد که عناصر و فضاهای معماری بومی در شهر بندرعباس توانسته بود مورد رضایت کاربران قرار گیرد و علت این رضایت را می توان به شناخت اقلیم و نیازسنجی انسانی و توجه به فرهنگ دانست. و امید است این چنین پژوهش ها معماران و کاربران بناها را به کنکاش در حوزه معماری بومی و بهره گیری از این عوامل ساختاری کمک کند تا در پیدایش معماری نوینی، رفاه انسانی و توجه به محیط زیست در آن مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ساختار ، عناصر ، فضاها ، بوم گرایی ، بندر عباس