کاربرد نانوبیوتکنولوژی در تشخیص درمان و کنترل عفونتهای مقاوم به آنتی بیوتیک و بیوفیلمها

مقاومت ضدمیکروبی (AMR) به یکی از بزرگترین بحران های سلامت عمومی جهان تبدیل شده و پیش بینی میشود تا سال ۲۰۵۰ سالانه بیش از ۱۰ میلیون مرگ مستقیم به همراه داشته باشد. هدف این مقاله مروری بررسی جامع کاربردهای نانوبیوتکنولوژی در غلبه بر عفونت های مقاوم به چند دارو (MDR) و فوق مقاومت (XDR) با تمرکز همزمان بر سه حوزه کلیدی است تشخیص سریع و حساس پاتوژن ها و ژن های مقاومت دارورسانی هدفمند با قابلیت نفوذ به بیوفیلم و کنترل مستقیم عفونت های مقاوم و بیوفیلم های بالغ. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل و یکپارچه سازی مطالعات اخیر با تاکید بر نانوذرات فلزی، چارچوب های فلزی آلی (MOF)، نانوآنزیم ها و نانو حامل های هوشمند بود. دستاوردها نشان می دهند که نانوبیوتکنولوژی با بهره گیری از مکانیسم های چندگانه و هم افزای تولید گونه های فعال اکسیژن (ROS)، تخریب غشای سلولی، آزادسازی یون های سمی، مهار پمپ های افلاکس و اختلال در زنجیره تنفسی نه تنها سویه های مقاوم و بیوفیلم ها را به طور موثر از بین می برد بلکه حساسیت باکتری ها را به آنتی بیوتیک های مرسوم بازمی گرداند، دوز دارو را به طور چشمگیری کاهش می دهد و تشخیص را تا سطح فمتومولار و نقطه مراقبت (POC) ارتقا می بخشد؛ همچنین راهبردهای سنتز سبز، عملکردی سازی سطح و طراحی نانوساختارهای چند منظوره و زیست سازگار چالش مقاومت دوگانه به نانوذرات و پیامدهای زیست محیطی را به حداقل رسانده و زمینه انتقال سریع این فناوری ها از آزمایشگاه به بالین را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

مقاومت ضدمیکروبی ، نانوبیوتکنولوژی ، نانوذرات ، چارچوب فلزی آلی ، دارورسانی هدفمند ، بیوفیلم