مروری بر رویکرد تحول مثبت نوجوانی در روانشناسی نوجوانی

رویکرد تحول مثبت، نوجوانی چارچوبی نوین در روانشناسی نوجوانی است که به جای تمرکز بر آسیب ها بر توانمندی ها و ظرفیت های رشدی نوجوانان تاکید دارد. این رویکرد می تواند زمینه ساز ارتقای سلامت روان، افزایش سازگاری اجتماعی و تقویت احساس شایستگی فردی در نوجوانان شود. از این رو توجه به رویکرد تحول مثبت نوجوانی در اولویت مداخلات آموزشی و روان شناختی قرار گرفته است. این پژوهش با هدف بسط دانش موجود در زمینه رویکرد تحول مثبت نوجوانی به واکاوی ادبیات پژوهشی در این حوزه می پردازد. پژوهش حاضر با روش توصیفی و به شیوه مروری انجام شده است؛ به این منظور، با استفاده از کلیدواژه های رویکرد تحول مثبت نوجوانی، توانمندی های رشدی نوجوانی و معادل های انگلیسی آنها، پایگاه های علمی معتبر بین المللی و داخلی مورد جست وجو قرار گرفتند. مقالات مرتبط منتشر شده طی سال های ۱۳۸۷ تا ۱۴۰۳ و ۱۹۸۰ تا ۲۰۲۵ که به جنبه های نظری، تجربی و بالینی تنظیم هیجان در روابط بین فردی پرداخته اند، شناسایی و پس از ارزیابی کیفیت در این مرور گنجانده شدند. یافته های اولیه نشان می دهد بر اساس رویکرد تحول مثبت، نوجوانی، تقویت مولفه هایی نظیر شایستگی، اعتماد به نفس، ارتباط موثر، منش اخلاقی و احساس تعلق اجتماعی می تواند پیامدهایی چون ارتقای سلامت روان، افزایش سازگاری اجتماعی و کاهش رفتارهای پرخطر را به همراه داشته باشد. از این رو ضروری است که در طراحی و تدوین مداخلات آموزشی و روانشناختی ویژه نوجوانان به مولفه های این رویکرد توجه گردد.

کلیدواژه ها:

تحول مثبت ، نوجوانی ، روان شناسی نوجوانی ، مهارت های روانی- اجتماعی نوجوانان