بررسی رابطه بین مسئولیت پذیری اجتماعی و مولفه های آن با کیفیت زندگی کاری کارکنان پتروشیمی

این پژوهش با هدف بررسی رابطه مسئولیت پذیری اجتماعی با کیفیت زندگی کاری کارکنان پتروشیمی پارس کلر انجام شده است. اهمیت این مطالعه از آن جهت است که کارکنان این صنعت با شرایط کاری سخت، فشارهای روانی و خطرات ایمنی مواجه اند که می تواند بر سلامت روان و عملکرد آن ها تاثیر منفی بگذارد. روش پژوهش به صورت توصیفی همبستگی بوده و جامعه آماری شامل کلیه کارکنان این شرکت است که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده ۲۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد مسئولیت پذیری اجتماعی یوسفی و همکاران (۱۴۰۲) و کیفیت زندگی کاری گرین هاوس و آلن (۲۰۲۴) بوده است. داده ها با استفاده از تحلیل همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه مورد بررسی قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که بین مسئولیت پذیری اجتماعی با کیفیت زندگی کاری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰.۰۱ < P). همچنین مولفه های مسئولیت پذیری اجتماعی مانند خودمدیری و سازمان یافتگی تاثیر قابل توجهی بر ارتقای کیفیت زندگی کاری کارکنان دارند. این یافته ها بر اهمیت سرمایه گذاری سازمان ها در توسعه ویژگی های اخلاقی و حمایت روانی کارکنان تاکید دارد و می تواند مبنایی برای طراحی استراتژی های بهبود عملکرد و رضایت شغلی در صنایع پتروشیمی باشد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری ، اجتماعی ، کیفیت زندگی کاری