بررسی تاثیر آموزش شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر کیفیت زندگی و کنترل قند خون در بیماران دیابتی نوع ۲ شهر اصفهان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر کیفیت زندگی و کنترل میزان قند خون در بیماران دیابتی نوع ۲ شهر اصفهان به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری در این پژوهش را کلیه افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ شهر اصفهان در سال ۱۴۰۳ تشکیل دادند که از بین آنها ۳۰ نفر (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) به صورت در دسترس انتخاب شدند و پس از تکمیل پرسشنامه های پژوهش، آزمودنی های گروه آزمایش در ۸ جلسه به صورت گروهی و هفته ای دو جلسه تحت آموزش شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر اساس مدل کابات زین (۲۰۰۵) قرار گرفتند. ابزار جمع آوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (۱۹۹۶) و میانگین سه ماهه آزمایش قند خون بود. تجزیه و تحلیل داده های حاصل از این پژوهش با استفاده از نسخه ۲۶ نرم افزار SPSS انجام شد. در بخش آمار توصیفی از مشخصه های آماری مانند فراوانی و درصد فراوانی، میانگین، انحراف استاندارد و در بخش آمار استنباطی از روش تحلیل کوواریانس تک متغیری استفاده شد. یافته های پژوهش حاکی از این بود که آموزش شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی ۴۴ درصد بر کیفیت زندگی و ۲۱ درصد بر کنترل میزان قند خون افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ اثر بخش است. همچنین آموزش شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی ۴۵ درصد بر سلامت جسمانی، ۶۳ درصد بر سلامت روان شناختی، ۵۱ درصد بر روابط اجتماعی و ۲۸ درصد بر وضعیت محیط افراد دیابتی نوع ۲ شهر اصفهان اثر بخش می باشد.

کلیدواژه ها:

دیابت نوع دو ، شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی ، کنترل میزان قند خون ، کیفیت زندگی