ارزیابی اثر سیتوتوکسیک عصاره روغنی لارو مگس سرباز سیاه پرورش یافته بر پسماندهای آلی بر رده سلولی ملانوما

چکیده مقدمه ملانوما یکی از کشنده ترین و تهاجمی ترین سرطان های پوست است که نیاز مبرمی به شناسایی عوامل درمانی جدید با سمیت انتخابی دارد. لارو مگس سرباز سیاه به عنوان منبعی طبیعی و سرشار از ترکیبات زیست فعال، پتانسیل ضدسرطانی امیدوارکننده ای را در مطالعات اولیه نشان داده است. هدف: هدف از این مطالعه، ارزیابی اثر سمیت انتخابی و مکانیسم عمل عصاره استاندارد شده هگزان لارو مگس سرباز سیاه بر میتوکندری های جدا شده از سلول های ملانوما در یک مدل موشی بود. مواد و روش ها: میتوکندری از سلول های ملانومای القاشده در موش های مدل C۵۷ جداسازی شد. میتوکندری های سرطانی و سالم با غلظت های مختلف عصاره (۱۵۰۰، ۳۰۰۰ و ۶۰۰۰ میکروگرم بر میلی لیتر) تیمار شدند. سپس فعالیت آنزیم سوکسینات دهیدروژناز (آزمون MTT)، تولید گونه های فعال اکسیژن (ROS)، پتانسیل غشای میتوکندری (MMP)، تورم میتوکندری، رهاسازی سیتوکروم c و القای آپوپتوز با استفاده از فلوسایتومتری مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: عصاره به طور وابسته به غلظت، فعالیت میتوکندریایی (IC۵۰ = ۱۵۰۰ µg/ml) را در گروه سرطانی به طور معنی داری کاهش داد. این عصاره همچنین منجر به افزایش قابل توجه تولید ROS، افت پتانسیل غشای میتوکندری، تورم میتوکندری و رهاسازی سیتوکروم c از میتوکندری های سرطانی شد. مهم تر آنکه، نتایج فلوسایتومتری القای آپوپتوز انتخابی را در سلول های ملانوما تایید کرد، در حالی که در غلظت های مشابه بر سلول های سالم اثر سمی قابل توجهی مشاهده نشد. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان می دهد که عصاره هگزان لارو مگس سرباز سیاه از طریق القای استرس اکسیداتیو و اختلال در عملکرد میتوکندری، مسیر آپوپتوز را به طور انتخابی در سلول های ملانوما فعال می کند. این عصاره طبیعی می تواند به عنوان یک کاندیدای ارزشمند برای مطالعات آینده در جهت توسعه عوامل کمکی یا مستقل در درمان ملانوما مورد بررسی قرار گیرد. واژه های کلیدی: لارو مگس سرباز سیاه، گونه های فعال اکسیژن، میتوکندری، آپوپتوز، ملانوما، سمیت انتخابی

کلیدواژه ها:

لارو مگس سرباز سیاه ، گونه های فعال اکسیژن ، میتوکندری ، آپ وپتوز ، ملانوما ، سمیت انتخابی