ارزیابی نقش تفکیک از مبدا و مدیریت پسماند شهری در گسترش حکمرانی سبز؛ مطالعه موردی شهر تهران

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 37

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NCECM03_283

تاریخ نمایه سازی: 25 خرداد 1405

چکیده مقاله:

هدف و زمینه: مدیریت پسماند شهری در کلان شهرهایی مانند تهران به دلیل افزایش جمعیت، تغییر الگوهای مصرف و ضعف زیرساخت های بازیافت به مسئله ای پیچیده تبدیل شده است. بخش زیادی از پسماند روزانه بدون تفکیک مناسب دفن یا سوزانده می شود که پیامدهای زیست محیطی و ساختاری دارد. حکمرانی سبز به عنوان رویکردی مشارکتی می تواند چارچوبی برای تحول در مدیریت پسماند فراهم آورد. هدف این پژوهش، ارزیابی نقش تفکیک از مبدا در تقویت حکمرانی سبز در تهران و تحلیل چالش های اجرایی آن است. روش کار: مطالعه کیفی، اسنادی و توصیفی است؛ داده ها از مقالات علمی، گزارش های شهرداری و سازمان های مرتبط و مطالعات موردی در مناطق مختلف تهران گردآوری و با تمرکز بر شاخص های حکمرانی سبز (مشارکت شهروندی، شفافیت نهادی، عدالت زیست محیطی، کاهش آلودگی و اقتصاد چرخشی) تحلیل محتوایی شده اند. برای تقویت اعتبار، مقایسه و تطبیق منابع مختلف انجام شده است. یافته ها: نتایج نشان می دهد تفکیک از مبدا در صورت اجرای منسجم و آموزش محور ظرفیت قابل توجهی برای ارتقای شاخص های حکمرانی سبز دارد: افزایش مشارکت عمومی، بهبود شفافیت نهادی، کاهش آلودگی، توزیع عادلانه تر بار زیست محیطی و تقویت اقتصاد چرخه ای. از مطالعات موردی برمی آید که مناطق دارای آموزش و اجرا دقیق تر نتایج بهتری در کاهش دفن و مشارکت کسب کرده اند. با این حال، تهران با چالش هایی مانند ضعف زیرساخت های فنی و لجستیکی، نبود برنامه های موثر فرهنگ سازی، عدم انگیزه های اقتصادی برای شهروندان و پراکندگی نهادی روبه رو است که مانع بهره برداری کامل از ظرفیت تفکیک می شود. نتیجه گیری و پیشنهادها: تفکیک از مبدا یکی از مولفه های کلیدی مدیریت نوین پسماند است و در چارچوب حکمرانی سبز می تواند ابزار راهبردی سیاست گذاری شهری باشد؛ اما موفقیت آن مستلزم زیرساخت فنی، هماهنگی نهادی، آموزش عمومی و مشوق های اقتصادی است. در غیاب این مولفه ها، طرح ها با مقاومت اجتماعی و ناکارآمدی همراه خواهند بود. پیشنهادهای مدیریتی کلیدی عبارت اند از: راه اندازی سامانه شفافیت پسماند برای ثبت، پایش و انتشار داده ها؛ طراحی مشوق های شهروندی (اعتبارهای سبز، تخفیف خدمات شهری، امتیاز مشارکتی)؛ توسعه ایستگاه های محلی جمع آوری پسماند خشک؛ اجرای برنامه های آموزش و فرهنگ سازی در مدارس، رسانه و فضای مجازی؛ استقرار نظام مدیریت یکپارچه پسماند و تقویت نقش سازمان های مردم نهاد در نظارت و اجرا. در مجموع، گذار به حکمرانی سبز نیازمند رویکردی چندبخشی، مشارکتی و مبتنی بر شفافیت است و تفکیک از مبدا می تواند نقطه آغاز تحول در سیاست گذاری پسماند و بهبود کیفیت زندگی شهری باشد.

نویسندگان

سید محسن موسوی

استادیار گروه علوم و مهندسی محیط زیست دانشکده منابع طبیعی دانشگاه گیلان، رشت، ایران

ریحانه پورشمس

دانشجوی کارشناسی علوم و مهندسی محیط زیست، دانشگاه گیلان، رشت، ایران