رابطه متقابل آلودگی پلاستیکی و تغییرات اقلیمی: چالشی دوگانه برای اکوسیستم های دریایی

هدف و زمینه: آلودگی پلاستیک و تغییرات آب و هوایی معمولا به عنوان دو بحران مستقل زیست محیطی مطرح می شوند، درحالی که شواهد علمی نشان می دهد این دو پدیده به طور عمیق و متقابل بر یکدیگر تاثیر می گذارند. پلاستیک ها از مرحله تولید تا دفع نهایی، در تمام چرخه ی عمر خود با مصرف سوخت های فسیلی و آزادسازی گازهای گلخانه ای در تشدید تغییرات اقلیمی نقش دارند. از سوی دیگر، پیامدهای تغییرات آب و هوایی مانند افزایش دما، طوفان ها و سیلاب ها موجب افزایش جابجایی، تخریب و گسترش پلاستیک ها در محیط طبیعی می شوند. هدف این مطالعه، مرور نظام مند ارتباط دوسویه ی آلودگی پلاستیک و تغییرات اقلیمی و بررسی پیامدهای آن بر اکوسیستم های دریایی است. روش کار: این پژوهش از نوع مروری است که با جست وجوی نظام مند در پایگاه های داده ی علمی معتبر انجام شد. یافته ها: نتایج مرور نشان داد که تولید، سوزاندن و تجزیه ی پلاستیک ها منجر به انتشار مقادیر قابل توجهی دی اکسیدکربن، متان و اتیلن می شود. همچنین، تغییرات اقلیمی با تشدید پدیده های حدی مانند سیلاب و طوفان، موجب جابجایی پلاستیک از خشکی به اقیانوس ها و افزایش آلودگی در نواحی ساحلی می شود. اثرات ترکیبی این دو بحران، فشار مضاعفی بر اکوسیستم های حساس مانند صخره های مرجانی و پلانکتون ها وارد می کند. نتیجه گیری: آلودگی پلاستیکی و تغییرات آب و هوایی دو مسئله ی به هم پیوسته اند که مقابله ی موثر با یکی، مستلزم درک و مدیریت دیگری است. کاهش تولید پلاستیک، بازیافت موثر، جایگزینی مواد زیست تجزیه پذیر و کاهش مصرف سوخت های فسیلی می تواند به طور هم زمان در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و کنترل آلودگی پلاستیکی موثر باشد. آینده ی پژوهش باید بر توسعه ی سیاست های یکپارچه ی اقلیمی و کاهش آلاینده های پلاستیکی در مقیاس جهانی متمرکز شود.

کلیدواژه ها:

آلودگی پلاستیکی ، تغییرات اقلیمی ، گازهای گلخانه ای ، اکوسیستم های دریایی