بیوپلیمرهای طبیعی زیست سازگار و دوستدار محیط زیست برای کاربردهای مهندسی بافت

هدف و زمینه: مهندسی بافت به عنوان یکی از شاخه های نوین علوم زیستی و پزشکی، با هدف بازسازی بافت ها و اندام های آسیب دیده توسعه یافته است. استفاده گسترده از پلیمرهای سنتزی در این حوزه، نگرانی هایی در خصوص زیست سازگاری، سمیت و اثرات زیست محیطی به وجود آورده است. در مقابل، بیوپلیمرهای طبیعی به دلیل ویژگی هایی نظیر زیست تخریب پذیری، غیرسمی بودن، تجدیدپذیری و سازگاری زیستی، گزینه ای مطلوب و پایدار برای استفاده در مهندسی بافت محسوب می شوند. ازاین رو، هدف این مطالعه، بررسی جامع بیوپلیمرهای طبیعی و کاربرد آن ها در طراحی داربست های زیستی برای بازسازی انواع بافت ها است. روش کار: این پژوهش از نوع مطالعه مروری است که با تحلیل منابع علمی منتشرشده در سال های اخیر انجام شده است. در این مطالعه، انواع بیوپلیمرهای طبیعی شامل سلولز، کیتوسان، آلژینات، هیالورونیک اسید، پکتین، کلاژن و ژلاتین از نظر منبع استخراج، ساختار شیمیایی، ویژگی های فیزیکوشیمیایی و کاربرد در مهندسی بافت مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها: یافته ها نشان دادند که بیوپلیمرهای طبیعی به دلیل زیست سازگاری، زیست تخریب پذیری و پایداری زیستی، جایگزینی مناسب برای پلیمرهای سنتزی در مهندسی بافت هستند. سلولز، کیتوسان، آلژینات، هیالورونیک اسید، پکتین، کلاژن و ژلاتین هرکدام با ویژگی های خاص خود توانسته اند محیطی مناسب برای رشد و تمایز سلول ها فراهم کنند. همچنین، این مواد توانسته اند واکنش های التهابی را کاهش داده و بازسازی بافت های استخوان، رگ، غضروف و پوست را تسهیل کنند. در مجموع، بیوپلیمرهای طبیعی بستر موثری برای توسعه داربست های هوشمند و زیست فعال در مهندسی بافت فراهم می سازند. نتیجه گیری: بیوپلیمرهای طبیعی به عنوان مواد زیست سازگار و پایدار، جایگزینی مناسب برای پلیمرهای سنتزی در مهندسی بافت محسوب می شوند. توسعه فناوری های نانو، چاپ سه بعدی و اصلاح شیمیایی بیوپلیمرها می تواند مسیر را برای ساخت داربست های هوشمند و کارآمد در آینده هموار کند می سازند و همچنین این بیوپلیمرها اثرات منفی مواد شیمیایی را کاهش داده و به حفظ تعادل زیست محیطی کمک می کند.

کلیدواژه ها:

مهندسی بافت ، بیوپلیمرهای طبیعی ، محیط زیست ، زیست سازگاری