ارتباطات سبز، حقوق سبز؛ پیشران طراحی بیومیمتیک در تحقق حکمرانی سبز شهری

سبزگرایی نه یک پدیده که ضرورت امروز و فردای شهرهاست. به همان اندازه که سبزگرایی برای صنایع اهمیت استراتژیک یافته، برای محیط زیست شهرها و برای شهروندان نیز اهمیت حیاتی تر دارد. حفظ محیط زیست و پرهیز از آسیب زدن به آن به عنوان یک اصل حقوق بشری شناخته شده و از مسئولیت های اصلی شهرداری هاست و ایضا غایت سبزگرایی می باشد. رشد شهرها و گسترش جمعیت به افزایش تقاضا انجامیده و توسعه زیرساخت ها را الزامی نموده و در این راه حاکمان شهر ملزم به ارائه خدمات سبز به مردم هستند و از این رو مسئولیت بیشتری نسبت به محیط زیست به عهده دارند. سبزگرایی نیازمند ارتقاء سواد بصری شهروندان و آگاهی آنها به حقوق سبز است. توصیه مدیریت شهری شیراز به بهره از قدرت طبیعت می تواند در سبزگرایی شیراز موثر باشد. نتایج نشان می دهد تخریب محیط زیست و تبعات اجتماعی آن مدیران شهری را واداشته تا با بهره از رویکردهای زیست محیطی در ارائه خدمات، نیاز اطلاعاتی شهروندان را برآورده کنند تا تهدیدات زیست محیطی کمتر و حقوق افراد بیشتر تامین شود. تحقیق نشان می دهد سبز شدن به شهرها در کسب مزیت رقابتی کمک می کند و از پایداری آنها پشتیبانی می کند. پیش نیاز یک شهر سبز؛ تجدید نظر مدیران در نظام برنامه ریزی شهری، و تمرکز شهرداری بر وظایف خود در حوزه های آموزش سبز است. اینگونه، حقوق سبز شهروندان ایفا، اهداف زیست محیطی هزاره محقق و با تحقق حکمرانی سبز شهری، شهرها پایدارتر و تاب آورتر خواهند شد.

کلیدواژه ها:

ارتباطات سبز ، بیومیمتیک ، تاب آوری ، حکمرانی سبز ، حقوق سبز ، شهر پایدار